งบอกว่า ‘เลือกข้าสิๆ!’
หญิงสาวจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย รำพึงรำพันว่า “นี่น่ะหรือกายวิถีกระบี่…หรือควรเรียกว่าพรสวรรค์ของฮ่วนฮ่วน”
“อืม กระบี่เล่มนี้ใหญ่เกินไป…”
“กระบี่เล่มนี้บางเกินไป เป็นไม้จิ้มฟันหรือ”
“กระบี่เล่มนี้น่าเกลียดเหลือเกิน ข้าก็ไม่ชอบเหมือนกัน”
“เอ๊ะ นี่น่ะหรือสิบกระบี่ชื่อดังแห่งสำนัก เก่าคร่ำครึ…”
“ฮือๆ…ไม่มีกระบี่สีชมพูเลยหรือ”
…
ด้วยเหตุนี้ ภาพที่ฮ่วนฮ่วนอยากเป็นที่ยอมรับของกระบี่น้ำดีในตอนแรก กลับกลายเป็นฮ่วนฮ่วนเลือกกระบี่คู่ชะตาตามใจชอบ
นางเยื้องย่างในดงกระบี่ กระบี่ทุกเล่มต่างก็สั่นเทา เพียงแค่เด็กหญิงกระดิกนิ้ว กระบี่ก็พร้อมจะลอยไปหานางด้วยความลิงโลดใจและว่าง่าย
แต่สิ่งที่หญิงสาวคิดไม่ถึงก็คือ เด็กหญิงไม่ถูกใจกระบี่เลยสักเล่ม
“ฮ่วนฮ่วน…ลูกลองเลือกอีกหน่อยไหม วัสดุของสิบกระบี่เลื่องชื่อของสำนักล้วนเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในแผ่นดิน หล่อเลี้ยงได้ดี เลื่อนขั้นเป็นอาวุธเซียนได้ หากถูกกายวิถีกระบี่ของเจ้าหล่อเลี้ยง อาจกลายเป็นอาวุธเทวะในตำนานก็เป็นได้…”
“ฮือ ท่านแม่ ข้าไม่เอา! พวกมันน่าเกลียดเหลือเกิน! ข้าเจอกระบี่เล่มหนึ่งในคู่มือกระบี่ ข้าชอบยิ่งนัก และเหมาะกับข้าด้วย เราไปขับกล่อมกระบี่เล่มนั้นได้ไหม…”
“เจ้าหมายถึงกระบี่มหาเหมันต์หรือ แต่ว่ามัน…”
“ข้าต้องการมัน ข้าเป็นถึงมือกระบี่อันดับหนึ่งของแดนจิ่วโจว มีมันเท่านั้นที่จะช่วยส่งเสริมบารมีให้ข้าได้! ท่านแม่ ท่