าก!
ลูกไฟจำนวนมากในทะเลลึกกระหน่ำโจมตี อันหลินกับจักรพรรดิจื่อหยางไร้หนทางตอบโต้ แต่อาศัยพลังชีวิตปานแมลงสาบ จึงไม่ตาย
เพลิงจันทร์ภฤษฏ์ก็สู้จนเกิดโทสะแล้ว จู่ๆ กระแสน้ำใต้ทะเลลึกก็กระเพื่อมอย่างรุนแรง
ตูม! มังกรเพลิงใหญ่โตมโหฬารเก้าสิบเก้าตัวปรากฏกายกลางทะเล
พวกมันก่อตัวเป็นค่ายกลสังหารขนาดใหญ่ยักษ์ แสงไฟสีน้ำเงินส่องก้นทะเลให้สว่างโร่ประหนึ่งทิวาวัน พลังเพลิงที่น่าสะพรึงม้วนตัวถาโถมเข้าหาอันหลินกับจักรพรรดิจื่อหยาง
ลูกไฟสีน้ำเงินที่พร่างพรายประดุจแสงดาวปรากฏอยู่ไม่ไกล มันคือร่างของเพลิงจันทร์ภฤษฏ์นั่นเอง
ชัดเจนว่ามันคิดจะเอาจริงแล้ว!
อันหลินที่ถูกโจมตีจนใบหน้าบวมปูดมีไฟโทสะอัดแน่นเต็มทรวงนานแล้ว
ตอนนี้เมื่อเห็นแหล่งเพลิงปรากฏตัว เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ระเบิดพลังทั้งหมดแล้วพุ่งใส่แหล่งเพลิงทันที!
วิชาญาณทิพย์!
กระบวนท่าที่หนึ่ง กระบี่แห่งสายลม!
ปีกวายุ!
พลังปราณอนธการ!
ชั่วขณะที่พลังพุ่งทะยานนั้น ร่างกายของอันหลินก็รวดเร็วถึงขั้นมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ชนมังกรเพลิงตัวหนึ่งที่ขวางหน้าจนแหลกสลาย น้ำทะเลรอบกายถูกพลังที่น่ากลัวทำให้เกิดเขตสุญญากาศเป็นวงกว้าง
“คุณพระ! เร็วปานนี้เลยหรือ!” จักรพรรดิจื่อหยางก็สะดุ้งตกใจกับความเร็วอันน่ากลัวของอันหลินเช่นกัน สบถออกมาอย่างลืมตัว
เพลิงจันทร์ภฤษฏ์ยังไม่ทันตั้งตัว อันหลินก็เข้าประชิดตัวแล้ว
จากนั้นสิ่งที่มันเห็นก็คือปากที่อ้ากว้าง เข้าใกล้ขึ้นเรื่อย
