รัตติกาลมืดมน ดวงจันทร์ถูกเมฆดำบดบัง
ไม่รู้เพราะเหตุใด หมอกหนาเริ่มจางไป มองเห็นแสงดาวระยิบระยับกลางนภา
ณ เกาะปีศาจ ค่ายกลสังเวยเลือดสิบวิญญาณถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง เลือดแห้งกรังบนธรณิน
พสุธาที่ส่องแสงสีม่วงแผ่กลิ่นอายพิศวง
มังกรหกปีกฉวัดเฉวียนเหนือเวหา เปลวไฟสีชาดห้อมล้อมรอบกาย ส่องผืนฟ้าให้สว่างไสว
อันหลิน ต้าไป๋ เจ้าอัปลักษณ์ ต๋าอีและต๋าเอ้อร์ต่างก็ยืนอยู่บนก้อนอิฐสีดำ ทอดมองเกาะปีศาจที่อยู่เบื้องล่างด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
กับดักที่ต๋าอีกับต๋าเอ้อร์เตรียมไว้พร้อมใช้งานแล้ว ตอนนี้รอเพียงช่วงเวลาที่จอมปีศาจทลายพันธนาการเท่านั้น
ยุคทองของจอมปีศาจมีพลังระดับหวนสู่ความว่างเปล่า ระดับพลังยุทธ์แบบนั้น ต่อให้ค้นหาทั่วแผ่นดิน มันก็มีเพียงสุดยอดผู้กล้าเท่านั้น
ตอนนั้นเสิ่นอิงอยู่ในระดับกึ่งแปลงจิต เป็นบุคคลที่มีฝีมือเหนือชั้นอย่างยิ่ง หลังใช้ไพ่ตายนับไม่ถ้วน ก็ยังสังหารมันไม่ได้ เพียงแค่ผนึกมันไว้ในเขาจื่อเหมิงเท่านั้น จะเห็นได้ว่าจอมปีศาจน่ากลัวปานใด
บัดนี้จอมปีศาจถูกผนึกร่วมหมื่นปีแล้ว มีความหวังจะได้ปลดเปลื้องพันธนาการสักที มันในตอนนี้ เป็นช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดแน่นอน แต่ความสามารถของมันยังคงสุดแท้หยั่งถึง
ฉะนั้นคำถามที่ว่าจะเอาชนะจอมปีศาจได้หรือไม่นั้น พวกอันหลินก็ไม่มั่นใจเท่าใดนัก
ไม่รู้ว่าดวงดาวสีทองทั้งเก้าโคจรมาอยู่บนระนาบเดียวกันตั้งแต่เมื่อใด ลอยเด่นกลางท้องฟ้ายามราตรีประหนึ่งกระบ
