กาศจะฟาดศีรษะของมัน!
จอมปีศาจหันหลัง ปล่อยหมัดมาทางด้านหลัง กระแทกกับกระบองเงิน
โครม!
พลังมหาศาลผลักภูเขาพลิกทะเลจู่โจมเจ้าอัปลักษณ์ ทำให้มันกระอักเลือดและกระเด็นออกไป
ในตอนนั้นเอง ฟ้าดินก็มืดมน เงียบสงัดทันใด มีเพียงลำแสงสีดำเท่านั้นที่ฟันสันหลังของจอมปีศาจด้วยพลังทำลายล้างขั้นสุดยอด!
หลังอันหลินใช้กระบี่แห่งสายลมแล้ว ก็ใช้เงาพยัคฆ์ กระบวนท่าที่สองของหกกระบี่เทพสงครามอย่างไม่ลังเล!
ลำแสงสีดำยืดยาวร่วมร้อยจั้ง พุ่งลงมาอย่างไร้สุ้มเสียง ราวกับจะตัดทุกสรรพสิ่งให้ขาด กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง
เสียงแผดร้องดังขึ้น ร่างสีม่วงหลบหนีอย่างบ้าคลั่งไปพร้อมกับเลือดที่สาดกระจาย
ท้องฟ้ากลับมาสว่างโร่อีกครั้ง จอมปีศาจปรากฏกายห่างอันหลินพันเมตร จ้องอันหลินด้วยความตกตะลึง
ตั้งแต่ศีรษะยันเอวของมัน มีบาดแผลที่น่าสะพรึงกลัวเป็นทาง ราวกับจะฉีกร่างของมันเป็นสองท่อน เลือดสีม่วงพรั่งพรูไม่หยุด โปรยปรายเต็มพื้น
หากนักพรตทั่วไปได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ คงตายไปนานแล้ว
แต่จอมปีศาจเพียงแค่หายใจหอบ จดจ้องอันหลินอย่างหวาดระแวง
“ข้าประเมินศัตรูต่ำไป ไม่คิดว่านักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณจะใช้เพลงกระบี่ที่น่ากลัวเช่นนี้ได้…”
จอมปีศาจจำต้องยอมรับว่า นักพรตตรงหน้าเกือบทำให้มันเรือล่มในคลองเสียแล้ว[1]
อันหลินก็ตกใจเช่นกัน ฉวยจังหวะที่มังกรปีศาจโดนทำร้าย ตนกับเจ้าอัปลักษณ์โจมตีสุดกำลังโดยไม่ทันตั้งตัว ต่อให้เป็นบุคคลระดับแ
