ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
กระบี่พลังล่องหนแหวกอากาศด้วยความเร็วแหลมคม ดวงตาของหลินลั่วเว่ยเปล่งประกายกระบี่โบราณในมือนางชักออกจากฝัก แปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งยาวฟาดฟันข้ามนภา
พลังกระบี่ล่องหนทั้งหลายถูกฟันสลาย จากนั้นหลินลั่วเว่ยทะยานขึ้นฟ้า ฟาดกระบี่เสี้ยวฟ้าฉับพลัน โจมตีใส่ราชายุทธ์ที่กำลังบรรเลงฉิน
ขณะเดียวกัน แส้ยาวที่ร้อนแรงดุจอสรพิษพุ่งเข้าใส่ซูเฉินอย่างรวดเร็ว ซูเฉินเอื้อมมือออกไปคว้าแส้นั้นไว้ในฝ่ามือทันที
แล้วจึงระเบิดพลังเทพอันหาที่เปรียบมิได้ออกมา ก่อนจะดึงแรงสุดกำลัง
โครม!
ราชายุทธ์ผู้ถือแส้รู้สึกตัวสั่นสะท้านทั่วร่าง ราวกับพลังเทพอันไร้เทียมทานถาโถมใส่ เขาถูกลากเข้าหาซูเฉินอย่างไม่อาจต้านทาน
“แย่แล้ว!”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อต้องสบตากับซูเฉิน เขารู้สึกเหมือนถูกอสูรโบราณจ้องมอง ขนลุกชันไปทั่วร่าง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา
ทว่า ยังไม่ทันได้ลงมือ ซูเฉินก็ก้าวเหยียบอากาศ หมัดอันทรงพลังที่เปี่ยมด้วยสายฟ้าและอัสนี ฟาดเข้าใส่โดยตรง
ราชายุทธ์ที่ถือแส้รีบเร่งระดมพลังออกมาต้านทาน ยกแขนขึ้นรับหมัด
เปรี๊ยะ!
มีเพียงเสียงแตกหักดังขึ้น หมัดอันทรงพลังราวพายุฝนฉีกทำลายพลังป้องกันของอีกฝ่ายจนสิ
