อานุภาพของสายฟ้าม่วงทองยิ่งใหญ่นัก ทะลวงร่างมังกรในพริบตา พลังอัสนีทำลายล้างสรรพสิ่งรุกรานร่างกายของมัน ฉีกทึ้งทุกอณูรูขุมขน
กรรซ์ เสียงโหยหวนของมังกรก้องไปทั่วฟ้าดิน
ร่างยาวร่วมร้อยจั้งของมันหล่นสู่พื้นทันที สะเทือนจนก้อนหินลอยฟ้าโยกคลอน
เลือดไหลออกจากมุมปากมังกร มันมองชายหนุ่มที่เดินเข้ามาทีละก้าวด้วยความตะลึง จนตอนนี้ก็ยังไม่อยากเชื่อว่า ตนจะแพ้ให้กับนักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณคนหนึ่ง
อันหลินรู้จุดอ่อนโจมตีทุกครั้งของมันก็น่าเหลือเชื่อมากแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะสั่งการสายฟ้าม่วงทองอันเป็นสุดยอดแห่งสายฟ้าทั้งปวงได้ นี่มันคนวิปริตอะไรกันแน่! มันไม่อยากเชื่อและไม่เข้าใจ…
“รู้สึกตกใจน่ะถูกแล้ว ราชันปีศาจโอหังก็ผ่านมาเช่นนี้เหมือนกัน…” อันหลินมาหยุดอยู่ตรงหน้ามังกร มองศีรษะที่มีขนาดใหญ่กว่าเขาหลายสิบเท่าแล้วเอ่ยถามว่า “ต่อไปข้าจะดูดพลังปราณของเจ้าแล้ว เจ้ามีอะไรจะสั่งเสียหรือไม่”
มังกร “เจ้าควบคุมสายฟ้าม่วงทองได้อย่างไร”
จนตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่าตนแพ้ได้อย่างไร ตอนนี้จึงได้พูดสิ่งที่สงสัยที่สุดออกมา
ใช่แล้ว จะตายก็ต้องตายให้กระจ่างแจ้ง!
อันหลินตอบอย่างกำปั้นทุบดินว่า “เพราะข้าเป็นราชาสายฟ้า! เป็นผู้คุมอัสนี!”
มังกรแน่นหน้าอกแล้วกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
“ยังมีอย่างอื่นจะพูดอีกไหม” อันหลินถามอีกครั้ง
มังกรส่ายหน้า “ในโลกใบนี้ ข้าไม่มีอะไรให้อาลัยอยู่แล้ว สิ่งที่รอก็คือคนที่จะเอาชนะฉันได้ เพ
