“เอ๊ะ ทุกคนจงระวัง เหมือนจะมีบางอย่างมาจากทางนั้น” เซียนกระบี่หลิงเซียวหยุดการกระทำในมือ หรี่ตาทอดมองออกไปไกลแล้วพูดกับทุกคน
นักพรตนับร้อยเองก็จ้องมองไปทางนั้นอย่างระแวดระวัง
ตรงนั้นมีลูกกลมๆ สีน้ำเงินกำลังพุ่งมาทางมวลชนอย่างรวดเร็ว
ยามลูกกลมๆ สีน้ำเงินเข้าใกล้ ทุกคนถึงได้พบว่ามันมีขนาดใหญ่โตปานใด
ตูม
มันแตกละเอียด ร่างประหนึ่งขุนเขาตกลงมาทันใด ทำให้ผิวดินสั่นสะเทือน
พลังที่มหาศาลและบ้าระห่ำกระจายออกมา บ่งบอกถึงความโกรธเกรี้ยวของมัน
มดยักษ์สิบหกตัวที่มีพลังแก่กล้า เดินเหินได้ด้วยสองขากำลังยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
มดยักษ์สีน้ำเงินตัวหนึ่งมองลูกประคำที่แตกละเอียดในมือ ถอนหายใจเบาๆ “ไม่คิดว่าจะได้ใช้ประคำตัดแดนในสถานการณ์แบบนี้”
เสียงสะอื้นดุจสายฟ้าคำรามของนางพญามดดังขึ้น “ลูกสิบกว่าชีวิตที่น่าสงสารของข้า…นักพรตมนุษย์พวกนี้…ต้องตายสถานเดียว!”
สิ้นเสียงตวาดของนางพญามด มดยักษ์ที่มีรูปร่างแตกต่างกันสิบหกตัวก็เริ่มแผ่พลังอันน่ากลัว ไม่พูดพร่ำทำเพลงพุ่งไปหาพวกเซียนกระบี่หลิงเซียวทันที
สงครามที่ดุเดือดอย่างยิ่งปะทุขึ้นทันใดภายใต้เหตุการณ์นี้
มดยักษ์ทั้งสิบหกตัวล้วนมีพลังยุทธ์ระดับแปลงจิต ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนทำให้เกิดปรากฏการณ์อันน่ากลัวได้
หนึ่งในนั้นมีมดยักษ์สีน้ำเงินที่ไร้เทียมทาน สองมือของมันเป็นดั่งอาวุธที่ทนทานอย่างมหันต์ อาศัยเพียงพละกำลังก็สามารถฉีกทึ้งไอกระบี่ของอาจารย์คนหนึ่งได้