ทำร้ายเจ้า ข้าจะให้พวกเขาชดใช้ด้วยเลือด!”
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย แววตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
“ตระกูลหลินไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เจ้าคิด ซูเฉิน อย่างไรก็ต้องระวังตัวให้มาก...”
หลินลั่วเว่ยยิ้มขมขื่น
นางถอนหายใจในใจ ตระกูลหลินแห่งจงโจวคือมหาอำนาจที่แท้จริง แม้แต่นิกายเทียนเต้าหรือสุดยอดนิกายในเขตตงหวง ก็ยังเทียบไม่ติด
นางไม่คิดว่าซูเฉินจะสามารถต่อกรกับตระกูลหลินได้ ทว่าลึก ๆ ในใจก็ยังมีความห่วงหาอยู่เล็กน้อย หวังว่าสักวันจะได้พบกันอีกในจงโจว
หลินลั่วเว่ยพูดคุยกับซูเฉินอยู่พักหนึ่ง
ไม่นาน หยางเหม่ยก็กลับมา
นางยื่นแหวนเก็บของให้ซูเฉินด้วยท่าทีเคารพ ด้านในมีหีบหินวิญญาณหลายร้อยใบ
นี่คือสมบัติทั้งหมดของสี่ตระกูลใหญ่!
“ดีมาก! หยางเหม่ย ต่อไปเจ้าจงทำตามคำสั่งของข้า รวบรวมอำนาจของทั้งสี่ตระกูล เมื่อข่าวแพร่สะพัด เจ้าจงพาพวกเขาเข้าร่วมกับอาณาจักรต้าหลี่!”
ซูเฉินกล่าวด้วยความพึงพอใจพลางมองแหวนเก็บของ
ด้านในมีหินวิญญาณหลายร้อยหีบ ส่วนใหญ่เป็นหินวิญญาณชั้นต่ำ และมีหินวิญญาณชั้นกลางอยู่บ้าง รวมมูลค่าหลายสิบล้าน
ดูเหมือนหยางเหม่ยจะตั้งใจทำงานอย่างจริงจัง
“เจ้าค่ะ นายท่าน!”
หยางเหม่ยตอบรับอย่างนอบน้อม
“ไปกันเถ