ฮ่วนเบิกตากว้าง อันหลินถึงขั้นไม่ทันแสดงปฏิกิริยาอะไรเลยด้วยซ้ำ
มีเพียงหวังเสวียนจ้านที่ชูมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อกำบัง
แต่สายไปเสียแล้ว ระยะห่างระหว่างทั้งสองใกล้กันเกินไป
หวังเสวียนจ้านไม่ได้ปลุกสายเลือดมังกรอย่างสิ้นเชิงเพื่ออำพรางเจตนาร้าย พลังไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์พร้อม แต่หมัดขาวผ่องกลับเป็นเหมือนอสรพิษที่ซุ่มซ่อนในมุมมืดแล้วโผล่มากะทันหัน หนึ่งการโจมตีถึงแก่ชีวิต
ครืน!
กำปั้นเงียบสงัดไร้เสียง แต่ยามกระแทกลงไปกลับทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน
คลื่นกระแทกที่น่ากลัวแผ่กระจายออกไปเป็นวงกลม ทำให้หลิวเชียนฮ่วนกับอันหลินกระเด็นออกไป
หน้าอกของหวังเสวียนจ้านยุบลงไป กระดูกแตกละเอียด ลอยละลิ่วขึ้นสูงปานลูกระเบิด
เศษอวัยวะเคล้าเลือดถูกหวังเสวียนจ้านถ่มออกมา
เด็กหญิงครางในลำคอเบาๆ ฝ่าเท้ากระทืบอย่างแรง แรงสะท้อนกลับทำให้ผิวดินเกิดหลุมลึกหลายจั้ง ร่างสันทัดพุ่งหวีดหวิวขึ้นฟ้า เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น
“ศิษย์พี่หวัง!”
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเหลือเกิน กะทันหันเกินไป เมื่ออันหลินกับหลิวเชียนฮ่วนได้สติ เด็กหญิงก็ไล่กวดหวังเสวียนจ้านที่บาดเจ็บสาหัสลอยล่องอยู่กลางอากาศแล้ว
ท้องนภามืดสนิทระเบิดกระแสไฟที่เจิดจ้าอย่างยิ่ง บาเรียสายฟ้าที่เก่าคร่ำคร่าถูกปล่อยออกมา เสียงมังกรคำรามแผ่ไปทั่วทุกหนแห่งพร้อมกับอานุภาพมหาศาล
เนื้อตัวของหวังเสวียนจ้านเต็มไปด้วยเกล็ดมังกร หอกยาวเป็นดั่งมังกรโทสะ ชั่ววินาทีที่สายฟ้ากระจ
