“หวังเสวียนจ้าน!” หวงส่านตะโกนลั่น นัยน์ตาจ้องบุรุษที่โผล่มากะทันหันเขม็ง
จู่ๆ ก็มีคนโผล่มาอยากช่วงชิงผลประโยชน์ในขณะที่จวนจะสำเร็จ ไม่ว่าใครก็ต้องโมโหเลือดพล่านเป็นธรรมดา
ขณะนั้นเอง หอกยาวฉายภาพของมังกรเขียว หมายทิ่มแทงช่องท้องของหวงส่าน
หวังเสวียนจ้านแทงอย่างว่องไว ทำให้หวงส่านร่นถอยไปนับร้อยจั้ง
“อันหลิน! เร็วเข้า!” หวังเสวียนจ้านตะโกนเสียงดังลั่น
“ไม่มีปัญหา!” อันหลินขี่ก้อนอิฐทะยานลงมา นัยน์ตาแปรเปลี่ยนเป็นขาวโพลน
วิชาญาณทิพย์!
เพียงชั่วพริบตา ลวดลายและช่องโหว่รอบๆ จอกศักดิ์สิทธิ์เงินก็เข้าสู่คลองจักษุของเขาอย่างหมดสิ้น
“คิดจะชิงจอกศักดิ์สิทธิ์หรือ ฝันไปเถอะ!” เสียงตะโกนดุจสายฟ้าคำรามดังขึ้นอีกครั้ง
ไม่ใช่หวงส่าน แต่เป็นมนุษย์สายฟ้าที่หลุดพ้นจากชิงซินและตงเยี่ยน
“กระบี่นิลพันอัสนี!” ชั่ววินาทีที่ร่างของมนุษย์สายฟ้ากะพริบ พยับเมฆบนท้องนภาก็เคลื่อนไหวอย่างบ้าระห่ำ
ทันใดนั้น กระบี่คมที่ก่อตัวจากกระแสไฟนับพันเส้น ก็พุ่งไปจะทิ่มแทงอันหลินด้วยอานุภาพอันน่าพรั่นพรึง
เปรี้ยง…
กระบี่ดุจสายฝนมืดฟ้ามัวดินถาโถมเข้ามา หากนักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณทั่วไปได้เห็นฉากที่มีอานุภาพยิ่งใหญ่ อาจจะแข้งขาสั่นระริกก็เป็นได้ แต่อันหลินกลับไม่สะทกสะท้าน
เขาชูนิ้วขึ้นแล้วชี้อากาศ
กระบี่นิลพันอัสนีชะงักทันใด แม้แต่เสียงสายฟ้าก็เบาลงตามไปด้วย
ปฐพีเงียบสงัดลงทันตา
คาถาเรียกสายฟ้า!
“เอาคืนไป!”
อันหลินวาดนิ้
