งอำนวยชัยอันวิเศษสว่างไสวสาดกระทบเรือนร่างของทุกคน…
พายุคลั่งสีทองอันน่ากลัวเริ่มปะทะกันภายในหอคอยอย่างรุนแรง พลังมหาศาลเหนือคำบรรยายทำให้หอคอยที่ปิดตายขยายใหญ่แล้วระเบิดดุจลูกบอล
เปรี๊ยะ…
หงโต้วสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงประหลาด
มันมองหาต้นเสียง ดวงตาของมันจดจ้องหอไข่มุกที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ รอยแยกสีทองลุกลามไปทั่วประหนึ่งใยแมงมุม พลังที่ชวนให้พรั่นพรึงทะลักออกมา
หงโต้วมองหอไข่มุกแล้วเบิกตากว้าง รู้สึกเหมือนตนกำลังถือลูกระเบิดที่พร้อมจะปะทุแล้ว จึงหน้าถอดสีแล้วพูดว่า “หัวหน้า เจ้าดูหอนี่สิ เกิดปัญหาแล้ว!”
มันตะโกนลั่น ไม่พูดพร่ำทำเพลง โยนมันร้อนที่ลวกมือใส่หวงส่าน
หวงส่านกำลังจดจ่ออยู่กับงูหลาม เมื่อได้ยินประโยคนี้ หงโต้วก็โยนหอไข่มุกใส่ตนแล้ว
หอไข่มุกเต็มไปด้วยรอยแตก พลังงานทำลายสรรพสิ่งทลายม่านกำบัง มาเยือนโลกหล้าแล้วในที่สุด…
“หงโต้ว บัดซบเอ๊ย!”
นี่เป็นประโยคสุดท้ายของหวงส่าน
จากนั้นหอไข่มุกก็ระเบิด
กระแสไฟสีทองปะทุดุจปรมาณู กวาดล้างทุกอย่างที่อยู่บริเวณโดยรอบ
ผืนดินถูกพลังงานที่น่ากลัวระเบิดจนพวยพุ่ง ก่อตัวเป็นเมฆรูปเห็ดอีกครั้ง…
