ริต!
เมื่อเปิดประตูหอไข่มุก สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาทั้งสามเป็นม่านลายน้ำที่บดบังทัศนวิสัย
ดวงตาของหวังเสวียนจ้านกระจายคลื่นสีทอง ทะลวงม่านลายน้ำ…
“อืม ยังไม่รู้สึกถึงอันตรายจากชั้นด้านใน แต่ชั้นบนของหอคอยอาจมีสิ่งมีชีวิตหรือกลไกอย่างอื่น” หวังเสวียนจ้านพูดขึ้นหลังจากที่สัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง
อันหลินกับหลิวเชียนฮ่วนได้ยินแล้วพยักหน้า ขอเพียงไม่ใช่กับดัก เช่นนั้นก็ควรค่าจะเข้าไปสำรวจ
ด้วยเหตุนี้ ทั้งสามจึงทะลุผ่านม่านลายน้ำ เข้าสู่หอไข่มุกอย่างเป็นทางการ
“ฮ่าๆ ๆ สุดท้ายคนพวกนี้ก็ติดกับอยู่ดี” ในพุ่มไม้ที่ไม่ไกลจากหอไข่มุก มนุษย์หินส่งเสียงหัวเราะเหมือนเครื่องจักรออกมา
เมื่อพวกมันเข้ามาในเทือกเขาจงหลง ก็วางหอไข่มุกที่เป็นอาวุธวิเศษชั้นสูงไว้ในที่สะดุดตา เพื่อดึงดูดให้ตัวแทนจากอิทธิพลอื่นเข้ามาติดกับด้วยตัวเอง
หอไข่มุกมีประสิทธิภาพการกำบังสูงมาก และไม่มีคุณสมบัติพิฆาต ทำให้คนอื่นลดความระแวดระวังลงได้ง่ายดาย และเข้าไปข้างในอย่างตกหลุมพราง
เมื่อเข้าไปข้างในแล้วจะออกมาได้ยาก หากไม่ได้รับการอนุญาตจากผู้ควบคุมหอคอย จะเป็นพื้นที่ปิดที่เข้าได้แต่ออกไม่ได้ ระดับความทนทานน่ากลัวยิ่งกว่าอาวุธวิเศษชั้นสูงทั่วไป
“พวกเราจะไปปิดล้อมตอนนี้เลยไหม” นกนางแอ่นที่มีปีกดุจดาบคมถามเสียงเย็น
หวงส่านส่ายหน้า “รออีกสักหน่อย หากตัวแทนจากอิทธิพลของสวนเอเดนติดกับด้วยละก็ พวกเราต้องชนะการแข่งรอบนี้แน่”
พวกมันไม่เห็นตัวแ