เมฆาร่อนรำ!
ร่างของนางกลายเป็นเมฆหมอกประหนึ่งเงาตามตัว แสงกระบี่สีขาวหลายเส้นว่องไวดุจสายฟ้าฟาด บดขยี้ร่างของสาวหิมะนางนั้นอย่างต่อเนื่อง
สาวหิมะถอยกรูด แต่ความเร็วของทังซือหยวนกลับเหนือกว่า
กระบี่ฟันลงมาอย่างไม่ลังเลครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้สาวหิมะกรีดร้องอย่างเจ็บปวดทรมาน สุดท้าย ลำแสงสีขาวก็เฉือนลำคอของนาง ปิดฉากสงครามนี้อย่างสมบูรณ์
เรือนร่างอรชรของทังซือหยวนโอนเอน คล้ายว่าจะหมดสิ้นเรี่ยวแรง แต่แววตากลับหยุดอยู่ที่อันหลิน ดวงหน้างามจับใจเจือความซาบซึ้ง
อันหลินที่อดใจเป็นวีรบุรุษช่วยหญิงงามไม่ได้ ยังไม่ทันได้กระหยิ่มใจ สีหน้าก็เปลี่ยนไป พุ่งตัวเข้าไปหาทังซือหยวนทันที