สถานการณ์ในตอนนี้ เลวร้ายกว่ายามถูกปีศาจร้ายสิบสองตัวปิดล้อมเสียอีก
เพราะตรงนี้มีปีศาจร้ายที่มีระดับพลังยุทธ์เทียบเท่านักพรตแปลงจิตอยู่ตัวหนึ่ง
ไม่สิ…พูดให้ถูกก็คือสองตัว! ปีศาจร้ายบนพื้นตัวนั้นก็กลายเป็นร่างมนุษย์แล้ว
“ทำอย่างไรดี หนีหรือ” สวีเสี่ยวหลานกระซิบถาม
อันหลินแค่นยิ้ม “เจ้าไม่เห็นหรือว่าบอสใหญ่ตัวนั้นหมายหัวพวกเราแล้วน่ะ เกรงว่าแค่เราขยับ มันก็จะลงมือทันที พวกเราหนีระดับแปลงจิตไม่พ้นหรอก”
“พวกเจ้าจัดการกับปีศาจร้ายสี่ตัวที่เหลือ ปีศาจร้ายร่างมนุษย์นั่นให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!” อันหลินล้วงยันต์หลายแผ่นออกมา พูดกับทุกคนที่อยู่รอบตัว
สวีเสี่ยวหลานมองอันหลินอย่างเป็นกังวล
แต่นางก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะนางรู้ว่านี่เป็นแผนการที่ดีที่สุด
ยันต์พิชิตมารที่ประดิษฐ์โดยปรมาจารย์จางแห่งสำนักหลงหูแผ่นหนึ่ง ยันต์โจมตีจากมือของนักพรตโหยวมู่สี่แผ่น รวมถึงยันต์คุ้มกันฝีมืออาจารย์ซวีอวิ๋นสามแผ่น นี่เป็นไพ่ตายทั้งหมดที่อันหลินมี
เขาจำต้องสังหารปีศาจร้ายร่างมนุษย์ตรงหน้านี้ให้ได้ก่อนไพ่ตายเหล่านี้จะถูกใช้หมด!
ปีศาจร้ายตาสีชาดมองอันหลิน จากนั้นก็จดจ้องยันต์ในมือเขาด้วยท่าทางครุ่นคิด
ปีศาจร้ายบิดเบี้ยวอีกสี่ตัวที่เหลือกระโจนใส่อันหลินทันใด ราวกับได้รับคำสั่ง
“เคล็ดวิชากระบี่ขี่สายฟ้า!” ชุดสีขาวของจี่เยี่ยนหลิงโบกสะบัด กระบี่รายล้อมด้วยอัสนีสีขาว ฟาดปีศาจร้ายสี่ตัวนั้น
