่สุดในกลุ่มของอันหลิน แต่เมื่อสู้ขึ้นมาจริงๆ ก็ลำบากมากเช่นกัน
ทุกการโจมตีของปีศาจร้ายไม่เพียงแต่อำมหิตเลือดเย็น คาดเดาได้ยาก แต่ยังส่งผลกระทบถึงจิตใจด้วย
ปีศาจร้ายอีกตัวโถมตัวใส่อันหลิน แต่อันหลินกลับตะโกนบอกต้าไป๋ว่า “เจ้ารีบไปช่วยสวีเสี่ยวหลาน!”
จู่ๆ ก็มีหนามแหลมผุดออกจากผิวของปีศาจร้ายที่กำลังต่อสู้กับสวีเสี่ยวหลาน เป็นดุจตัวเม่น จากนั้นก็เริ่มขยายใหญ่ทันที ยื่นออกไปจะทิ่มแทงสวีเสี่ยวหลานด้วยพลังทะลุทะลวงอันแข็งแกร่ง
สวีเสี่ยวหลานหน้าถอดสี ปีกเปลวไฟกระพือพาตัวเองถอยหลังอย่างรวดเร็ว
แต่หนามแหลมมากเหลือคณานับที่ยื่นมาเป็นดั่งกระบี่คม ความเร็วของมันรวดเร็วกว่าความเร็วในการเคลื่อนไหวของนาง
ในชั่ววินาทีแห่งความคับขัน ระเบิดสุญญากาศก็พุ่งผ่านไป สะเทือนจนปีศาจร้ายตัวนั้นล่าถอย
“ต้าไป๋! เจ้ามาทางนี้ได้อย่างไร รีบไปช่วยอันหลินสิ!” เมื่อสวีเสี่ยวหลานเห็นต้าไป๋ ก็ชักสีหน้าพร้อมกับอุทานลั่น
“พี่อันนั่นแหละบอกให้ข้ามาช่วยเจ้า โฮ่ง!” ต้าไป๋ตอบตามความจริง
สวีเสี่ยวหลาน “…”
ขณะนั้นเอง อันหลินที่ประมือกับปีศาจร้ายเพียงลำพัง ถึงได้รู้ว่าปีศาจร้ายน่ากลัวปานใด
สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามใจชอบ ท่าร่างพิสดาร การโจมตีจิตใจที่ป้องกันไม่ได้ หากว่าวอกแวกเพียงนิดเดียว การโจมตีที่อันตรายถึงชีวิตจะโผล่มาทันที
ขณะที่ทุกคนถูกปราบปรามอยู่นั้น ก็มีปีศาจร้ายสีตัวกระโจนเข้ามาอีก!
หากปีศาจร้ายตัวนี้เข้าร่วมสงครามจ
