มองไปทางปีศาจร้าย แต่ทว่า บริเวณนั้นกลับว่างเปล่า อย่าว่าแต่พลังปราณแห่งปีศาจร้ายเลย นอกจากอากาศธาตุแล้ว ไม่มีปราณอะไรทั้งนั้น!
จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ถึงปัญหาที่ร้ายแรงมาก อะไรคือพลังปราณแห่งปีศาจร้าย เขาควรจะดูดซึมอย่างไร
เขากับพวกสวีเสี่ยวหลาน ร่วมมือกับจี่เยี่ยนหลิงสังหารปีศาจร้ายอีกตัว อาศัยช่วงเวลาที่ปีศาจร้ายใกล้ตายยังไม่ทันหายไป คว้าร่างของปีศาจร้ายไว้
มันเป็นเนื้อสัมผัสที่คล้ายคลึงกับเจลาติน
ขณะเดียวกัน อารมณ์ด้านลบทั้งความสิ้นหวัง เกลียดชัง จมดิ่ง บ้าคลั่งจำนวนมหาศาล…ก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเขาอย่างหน้าไม่อาย ทำเอาเขาตกใจจนหน้าซีดเผือด ถอยหลังเป็นพัลวัน
การสัมผัสทางกาย ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้รับพลังชั่วร้ายเลย มีเพียงแต่การโจมตีทางจิตใจอย่างแสนสาหัสเท่านั้น
การสัมผัสไม่ใช่วิธีการดูดซึมพลังปราณปีศาจ เช่นนั้นควรจะดูดซึมด้วยวิธีไหนกันล่ะ
อันหลินมองปีศาจร้ายตัวสุดท้าย หรือว่า…
วิธีการดูดซึมก็คือกินมันเข้าไปเสีย
เขามองรูปร่างที่เลื้อยไปเลื้อยมาของปีศาจร้าย รวมถึงกลิ่นอายอันชวนให้อกสั่นขวัญแขวน ไม่อร่อยแน่ๆ…
ก็เหมือนกับให้คุณร้อยล้าน แลกกับการกินแมลงสาบครึ่งกิโลกรัม คุณจะกินไหม
แน่นอนว่าปฏิเสธน่ะสิ!
ด้วยเหตุนี้ พวกอันหลินจึงล้อมโจมตีจนปีศาจร้ายตัวสุดท้ายถึงแก่ความตายอย่างไม่ปรานีเลยแม้แต่นิด
ยันต์พิชิตมารแผ่นสุดท้ายของอันหลินยังไม่ได้ใช้ เขาเตรียมไว้เพื่อจัดการกับปีศาจร้า
