มที่ยากเข็ญ” อันหลินชักกระบี่พิชิตมารออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
จี่เยี่ยนหลิงถอนหายใจเบาๆ ชักกระบี่ออกมาเช่นกัน สถานการณ์เช่นตอนนี้ พวกเขาจำต้องรบแล้ว
“คุยกันเสร็จแล้วหรือ” มังกรนิลค่อยๆ อ้าปาก เสียงหนักทุ้มถูกพ่นออกมาอย่างเชื่องช้า
ทุกคนได้ฟังก็นิ่วหน้า เห็นได้ชัดว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้มีปัญญาไม่น้อยเลย
“แม่มัน มากินข้าวได้แล้ว!” มังกรนิลพูดต่อ
ทุกคน “…”
“โวยวายอะไร มังกรตัวผู้อย่างเจ้า แค่อาหารมื้อเดียวยังต้องให้ข้าลงมืออีกหรือ”
มีเสียงกังวานดังอยู่ไกลๆ
จากนั้นมังกรยักษ์สีดำอีกตัวก็บินมา
ทุกครั้งที่มันกระพือปีก จะก่อให้เกิดลมกรรโชกอันเย็นเยือก แค่มองไกลๆ ก็ชวนให้รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนแล้ว
“ให้ตายสิ! มังกรกึ่งแปลงจิตอีกแล้วหรือ” อันหลินจ้องมังกรยักษ์ตัวนั้นด้วยความงุนงง
“ไม่ นี่เป็นมังกรตัวเมียระดับแปลงจิต!” เจ้าอัปลักษณ์แก้ไข
อันหลิน “…”
สวีเสี่ยวหลาน “…”
จี่เยี่ยนหลิง “จะสู้อีกไหม”
มุมปากของอันหลินกระตุก “สู้หรือ สู้กับผีน่ะสิ! รีบหนีเร็ว!”
เขาตะโกนลั่นแล้วขึ้นควบบนตัวต้าไป๋ วิ่งถอยหลังทันทีอย่างไม่รั้งรอ!
เสียงตะโกนของอันหลินทำให้เจ้าอัปลักษณ์ สวีเสี่ยวหลานและจี่เยี่ยนหลิงได้สติ ระเบิดพลังทั้งหมดแล้วหนีเตลิดไปไกลทันที!
“เจ้ามานอนทำอะไรอยู่ตรงนี้ ไม่เห็นหรือว่ามื้อเย็นจะหนีไปแล้ว” มังกรตัวเมียตวาด หอกน้ำแข็งดำทะมึนก่อตัว ทิ่มไปที่ตูดของมังกรตัวผู้
“โฮก!”
หอกน้ำแข็งทิ่มตูดจนเลือดสีดำสา
