ปิดเทอมหนึ่งเดือน เหล่าผองเพื่อนของอันหลินล้วนมีเรื่องที่ตัวเองจะทำ
ซูเฉี่ยนอวิ๋นกลับไปเป็นองค์หญิงน้อยที่ราชวังชิงมู่แล้ว เซวียนหยวนเฉิงก็กลับไปเป็น ‘ท่านชาย’ ในสำนักเซียนหมื่นชีวิตแล้ว แม้แต่สวีเสี่ยวหลานก็กลับไปรายงานที่สำนักวิหคชาดด้วยเช่นกัน
ส่วนสมาชิกกลุ่มของอันหลิน บ้างก็กลับบ้าน บ้างก็กลับสำนัก ไม่มีใครเลือกจะอยู่ที่รั้วสำนักมากนัก
ยังดีที่มีเจ้าอัปลักษณ์กับเสี่ยวหงอยู่ด้วย มิเช่นนั้นเขาคงจะโดดเดี่ยวอ้างว้างเป็นแน่
ช่วงเวลาในรั้วสำนักน่าเบื่อมากทีเดียว อันหลินบำเพ็ญปราณอยู่ทุกวัน
หลังกินยาเซียนห้าเม็ดในคราวเดียวแล้ว พลังยุทธ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะบรรลุเข้าสู่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นกลางเมื่อใด
เวลาผ่านไปหลายวันโดยไม่รู้ตัว เจ้าถิ่นอย่างหนึ่งคนหนึ่งวานรหนึ่งดอกไม้เล่นจนเบื่อแล้ว
อันหลินคิดว่าต้องเพิ่มความหลากหลายให้กับชีวิตปิดเทอมของตัวเองสักหน่อย
จะทำอย่างไรให้หลากหลายล่ะ
ไม่รู้เพราะเหตุใด เขานึกถึงร่างสีขาวนั่น…
อืม…ไปสำนักสัตว์เทพกันเถอะ!
บอกว่าไปก็ไปทันที อันหลินมายังค่ายกลเคลื่อนย้ายของรั้วสำนัก ถูกส่งมาที่เขตเมืองของแคว้นสือหลงโดยตรง
ความจริงแล้วสำนักสัตว์เทพก็คือเขตไป๋หูของแคว้นสือหลง
อันหลินอยากไปเยี่ยมต้าไป๋นานแล้ว แต่ก่อนหน้านี้เป็นเพราะการทดสอบประจำปีทำให้ปลีกตัวไม่ได้ จึงไม่มีโอกาส
ตอนนี้มีเวลาแล้ว เขาจึงอยากไปดูสถานการณ์ล่าสุดของต้าไป๋
