พวกอันหลินเดินเท้ากลับเมืองติ้งอัน ระหว่างนี้ใช้เวลาไปห้าวัน
หลังทุกคนได้รับการสืบทอด ความสามารถก็พุ่งทะยาน ปรับตัวให้ชินและขุดค้นพลังแห่งสายเลือดของตัวเองไม่หยุดมาตลอดทาง
บอกตามตรง การสืบทอดสายเลือดที่ไป๋หลิงเลือกให้ทุกคน ล้วนเหมาะสมกับวิถีของพวกเขาเป็นอย่างมาก
ซุนเซิ่งเหลียนได้รับมรรควิถีแห่งทอง เพลงกระบี่มีความก้าวหน้ามาก บวกกับการสืบทอดของสายเลือดมังกรกระบี่ ยามนางปล่อยกระบี่มันเจือด้วยอิทธิฤทธิ์มังกร พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี
การสืบทอดกระต่ายเงินของเหมียวเถียน ทำให้ตัวนางคล่องแคล่วยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการใช้กริชหรือกงจักร ล้วนปราดเปรียวและอันตรายถึงชีวิตกว่าเดิม
ส่วนจงหย่งเหยียน ตอนแรกเขาศึกษาเฉพาะวิชาแห่งวายุ การสืบทอดเพียงพอนลมเพิ่มอานุภาพยามสำแดงวิชาเซียนของเขาอย่างง่ายดายและป่าเถื่อน ผลลัพธ์เด่นชัดที่สุด
การสืบทอดวานรปีศาจของลั่วจื่อผิงทำให้เขาตัวใหญ่ขึ้น สูงขึ้นและแข็งแกร่งมากขึ้น!
อืม มีเท่านี้แหละ
จากการสัมผัสโดยตรงของอันหลิน ความสามารถของพวกเขาน่าจะอยู่ในระดับกลางและต้นอันดับเซียนแห่งรั้วสำนัก
ต้องรู้ว่า ตอนนั้นในศึกแห่งอิสรภาพ ห้องของพวกเขามีแค่สิบกว่าคนที่ติดอันดับเซียน
ส่วนคนที่อยู่ในระดับกลางและต้น นอกจากเซวียนหยวนเฉิงกับซูเฉี่ยนอวิ๋นแล้ว ก็มีแค่อันหลิน สวีเสี่ยวหลาน ลู่จ้านและลู่อี้ชิงสี่คนเท่านั้น
ตอนนี้ความสามารถของพวกเขามาถึงขั้นนั้นได้ ล้วนเป็นเพราะประโยช
