ักรพรรดิหลิน แขนแทบขาดสะบั้น!
แต่ในวินาทีนั้นเอง แสงตัดมายาที่เจิดจ้าก็พุ่งเข้าสู่กึ่งกลางหว่างคิ้วของเขา ระเบิดออกพร้อมเสียงดังสนั่น ราวกับเล็งเป้าไปยังจิตวิญญาณโดยตรง
“สารเลว!”
สีหน้าของจักรพรรดิหลินบิดเบี้ยว เขารีบใช้วิชาเคลื่อนย้ายหลบรอด พลังปีศาจพลันปั่นป่วนซ้อนทับกันหลายชั้น หวังปิดกั้นแสงเทพตัดมายา
แต่พลังปีศาจกลับเปราะบางราวกระดาษ ต่อหน้าแสงเทพตัดมายาอันศักดิ์สิทธิ์ มันละลายหายไปในพริบตา ราวหิมะเจอลมร้อน แสงนั้นพุ่งทะลุกึ่งกลางหว่างคิ้วของจักรพรรดิหลินทันที
กลางหน้าผากของจักรพรรดิหลินระเบิดเป็นรูโลหิต พร้อมเสียงกรีดร้องสุดโหยหวน
“อ๊ากกกกก...”
ในทะเลจิตของจักรพรรดิหลิน เงาดำปีศาจกำลังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ดวงตาแดงฉานน่าขนลุก
ขณะเดียวกัน เพลิงสีดำอีกสายก็ระเบิดออกมา
เพลิงกลืนสรรพสิ่ง!
ในพริบตา เงาปีศาจถูกเพลิงกลืนสรรพสิ่งห่อหุ้ม!
“นั่นมัน… เพลิงกลืนสรรพสิ่ง!!!”
ดวงตาของจักรพรรดิหลินเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด
เพลิงกลืนสรรพสิ่งสามารถกลืนกินและเผาผลาญได้ทุกสิ่ง โดยเฉพาะปีศาจนอกดินแดน ยิ่งถูกยับยั้งได้อย่างรุนแรง
แม้จะเป็นเพียงเส้นเพลิงเดียว แต่ก็เพียงพอจะเผาไหม้เขา
