น ใบหน้าคล้ายจักรพรรดิหลิน บิดเบี้ยว ดวงตาแดงฉานเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“จักรพรรดิผู้นี้… จะจดจำพวกเจ้าไว้! สักวันหนึ่ง จักรพรรดิผู้นี้จะทำให้พวกเจ้า… อยู่อย่างไร้ความสุข… ต่อให้อยากตายตายก็ตายไม่ได้!”
เงาปีศาจจ้องมองซูเฉิน จักรพรรดิชรา และคนอื่นอย่างอาฆาต ก่อนจะพุ่งเข้าทะลวงมิติหมายหลบหนี
ปีศาจนอกดินแดนไม่สามารถควบแน่นร่างได้ก่อนบรรลุขอบเขตนักบุญยุทธ์ จึงต้องอาศัยร่างของผู้อื่น
บัดนี้ร่างจักรพรรดิหลินถูกทำลาย ภายใต้แรงกดดันของพลังแห่งฟ้าดิน พลังของมันอ่อนแอลงเรื่อย ๆ หากยังอยู่ต่อไปมีแต่จะตาย!
มันจึงเลือกจะหนีทันที
“คิดจะหนีหรือ? หยุดอยู่ตรงนั้น!”
ดวงตาซูเฉินเย็นเยียบ เขาระเบิดพลังใส่ดวงเนตรเทพตัดมายาทันที แสงเจิดจ้าพุ่งทะยานราวสายฟ้าไล่ล่าเงาปีศาจ
แสงนั้นมีพลังทำลายจิตวิญญาณของปีศาจนอกดินแดนอย่างรุนแรง!
“อ๊ากกก!”
ใบหน้าของปีศาจนอกดินแดนเปลี่ยนสีทันควัน รู้สึกว่าพลังของมันถูกแสงตัดมายาล็อกเอาไว้ ไม่อาจต้านทานได้ ถูกแสงนั้นกลืนกินไปในทันที
“อ๊ากกกก!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องใต้ม่านเมฆสีทอง พลังวิญญาณของปีศาจถูกเผาผลาญ พลังปีศาจถูกชำระจนจางลงเรื่อย ๆ รูปร่างของมันพลันเลือนลาง ราวกับจะสลายไปทุกเมื่อ
“ช่วย…
