ๆ จงหย่งเหยียนก็คิดโยงไปถึงสองเรื่องนี้
“อ้อ พวกนั้นเป็นสินค้าบกพร่องของการสืบทอดสายเลือด ไม่ต้องห่วง การสืบทอดที่ข้าให้พวกเจ้าเป็นผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์แล้ว” ไป๋หลิงพูดด้วยสายตาไม่บอกอารมณ์
เมื่อทุกคนได้ยินประโยคนี้ก็รู้สึกแย่โดยพลัน รู้สึกหวาดกลัวรางวัลนี้ ประหนึ่งถูกบีบคั้นให้เป็นมนุษย์ทดลอง
“พี่อัน เราลองไปห้องอื่นกันดีกว่า” เหมียวเถียนพูดอย่างกระวนกระวายใจ
อันหลินพยักหน้า อย่างไรเสียสถานที่ก็กว้างใหญ่ปานนั้น ที่อื่นน่าจะมีอะไรให้เก็บเกี่ยว
“พวกเราขอปฏิเสธการทดสอบนี้”
อันหลินพูดกับไป๋หลิง
“ตกลงทดสอบงั้นหรือ ได้ เช่นนั้นก็เริ่มการทดสอบได้ ขอให้เจ้าโชคดี!” ไป๋หลิงยิ้มแล้วหายวับไปจากที่เดิม
อันหลิน “…”
ทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก
ให้ตายเถอะ นางหูหนวกหรือไง
ทั้งๆ ที่พูดว่าปฏิเสธแท้ๆ!
“บัดซบ รู้สึกเหมือนโดนหลอกเลย!” ลั่วจื่อผิงก่นด่า
ทุกคนก็รู้สึกตัวได้ทันที ทั้งโกรธแค้นและอึดอัดใจ
ไป๋หลิงคนนี้ต้องมีปัญหาแน่ๆ!
ไม่สิ…มีปัญหาทั้งโบราณสถานนั่นแหละ!
ขณะนั้นเอง ผิวดินก็เริ่มแยกตัวเผยค่อยๆ เผยให้รู
ไฟเบอร์กลาสทรงกระบอกลอยขึ้นมาช้าๆ ข้างในเต็มไปด้วยของเหลวสีแดง
ประตูของไฟเบอร์กลาสแง้มออก ของเหลวไหลทะลักออกมา
“ระวัง!”
อันหลินกล่าวเตือนด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมอย่างยิ่ง
พลังปราณอันยิ่งใหญ่แผ่กระจายออกมาจากขวดแก้ว
ชายคนหนึ่งเยื้องย่างออกจากขวดแก้ว เสียงหายใจทุ้มต่ำ ดุจผีร้ายจากขุมนรก
นัยน์ตาของเขาแดงก่ำ มื
