ที่ข้าปลดปล่อยออกมาจึงยังไม่พอจะสังหารจักรพรรดิหลินได้ หากอยากทำลายมัน จำต้องพึ่งเพลิงแท้กลืนกิน! เพลิงกลืนสรรพสิ่งเพราะมันคือภัยคุกคามหนึ่งเดียวของปีศาจนอกดินแดน แต่จะใช้ได้ผล ต้องมีผู้คอยตรึงมันไว้!”
ซูเฉินคิดอยู่ในใจ ดวงตาแฝงแสงสีทองเรืองรอง
การต่อสู้กับจักรพรรดิหลิน ไม่ใช่เพื่อโอ้อวดความกล้า แต่เพื่อจับจังหวะอ่อนของจักรพรรดิหลินเพื่อสังหารในทีเดียว!
ตอนนี้ เขาเห็นแล้ว
ซูเฉินหันไปมองจักรพรรดิชรา หลินลั่วเว่ย และหยางเจิ้ง ก่อนขยับริมฝีปากส่งเสียงสื่อจิตถึงทั้งสาม ซึ่งทำให้ทั้งสามคนตกตะลึงไปชั่วขณะ
จากนั้น จักรพรรดิชราก็เปล่งเสียงคำรามยาว เมฆหมอกพลันปั่นป่วน
โฮก!
เหนือเมืองหลวง พลังแห่งฟ้าและดินปั่นป่วน พลังกำเนิดอันทรงอานุภาพแปรเปลี่ยนเป็นมังกรยักษ์กลาย ๆ พุ่งทะยานข้ามเวหา แทรกซึมเข้าสู่ร่างของจักรพรรดิชรา
แสงสว่างวาบในดวงตาของจักรพรรดิชรา เขาคว้าฟ้าเบื้องหน้าไว้ทันใด กระบี่โบราณแหลมคมพลันปรากฏขึ้น แสงกระบี่นับร้อยจั้งฟาดฟันข้ามฟ้ามุ่งลงสู่จักรพรรดิหลิน
“สังหาร!”
หลินลั่วเว่ยและหยางเจิ้งเผยแววตาคลั่งไคล้ กำลังแท้รุนแรงปั่นป่วนรอบกาย พวกเขาปล่อยวิชายุทธ์ทรงพลังที่สุดจู่โจมใส่จักรพรรดิหลินอย่างเต็มกำลัง
จะท
