ะเป็นประกาย ราวกับเป็นโคมไฟดวงใหญ่
ปลายจมูกเชิดขึ้น ปากใหญ่ และมีคางบุ๋มประหนึ่งเป็นตูด สรุปก็คือ…น่าเกลียดยิ่งนัก!
สมกับเป็นราชาวานรเนตรทองที่เรียกตัวเองว่า ราชาวานรอัปลักษณ์
“แต่ตกลงกันก่อนนะ ตอนนี้กินผลเซียนได้แค่ลูกเดียว เจ้าข้าคนละครึ่ง” วานรอัปลักษณ์กล่าว
ราชาวัวแสดงสีหน้าลำบากใจ “แต่ข้าเรียกราชาปีกเงินกับกบยักษ์บงกชมาด้วย ผลเซียนลูกเดียวเกรงว่าจะไม่พอกินหรอกกระมัง”
ราชาวานรอัปลักษณ์ชะงักงัน จากนั้นก็พูดเสียงกร้าวว่า “เจ้าเรียกพวกเขามาทำไม ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่า ห้ามบอกความลับของผลเซียนกับสัตว์ประหลาดตนอื่น!”
ราชาวัวแค่นยิ้ม “แต่ว่านะสหาย ข้าคำนวณดูแล้ว หากเราสองคนกิน จะได้กินผลเซียนแค่คนละครึ่งลูก แต่หากว่าแบ่งกับราชาปีกเงิน กบยักษ์บงกชละก็ เราได้จะกินคนละสามลูกเชียวนะ…”
ราชาวานรอัปลักษณ์มองราชาวัวอึ้งๆ ไยเขาจะไม่รู้ความนัยของประโยคนี้
สิ่งที่ทำให้มันตะลึงจนยืนนิ่งกับที่ ไม่ใช่เพราะผลเซียนของมันถูกสัตว์ตัวอื่นแย่ง แต่เป็นเพราะว่ามันถูกสหายที่ตนเชื่อใจที่สุดทรยศหักหลัง!
มีเสียงต่อสู้และเสียงตะโกนของเหล่าทหารวานรทั้งหลายดังมาจากตีนเขา ยืนยันคำพูดของราชาวานร
“เจ้าวัวเส็งเคร็ง วันนี้ข้าไม่ไว้ชีวิตเจ้าแน่!” ราชาวานรอัปลักษณ์ตะโกนลั่น มีกระบองสีเงินปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ ยกขึ้นจะฟาดราชาวัว
ราชาวัวหัวเราะเยาะ ชักกระบองสีเงินออกมาต่อสู้กับราชาวานรอัปลักษณ์เช่นกัน
พลังต่อสู้ของทั้งคู่ล
