่าพันปี กล่าวกันว่าเป็นบุตรชายแท้ ๆ ของปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าหลิน และยังเป็นไพ่ตายสุดท้ายของราชวงศ์นี้
พลังปีศาจที่ทะลักออกมาเมื่อครู่ทำให้เขาต้องตื่นขึ้น
“ปีศาจนอกแดน...น่าตายยิ่งนัก!”
ในดวงตาของจักรพรรดิชราเต็มไปด้วยเจตฆ่าอันแหลมคม เขาไม่ได้แม้แต่จะเหลือบตามองหยางเจิ้ง แต่สายตากลับจับจ้องไปยังจักรพรรดิหลินพร้อมพลังมหาศาลที่กดทับอากาศโดยรอบ
“แก่ปูนนี้แล้ว ยังกล้ามาหาเรื่องอีกหรือ?”
จักรพรรดิหลินแสยะยิ้มเยาะ
เขาก็รู้ถึงตัวตนของจักรพรรดิชราเช่นกัน แต่เพราะอีกฝ่ายมีพลังสูงส่งและใกล้สิ้นอายุขัยแล้ว จึงปลีกตัวออกไปจำศีล เขาเองจึงไม่เคยคิดจะยุ่งเกี่ยว
แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจักรพรรดิชราจะยังคงออกมาเพราะสัมผัสพลังของเขาได้
“ฆ่า!”
จักรพรรดิชราคำรามเสียงต่ำ ร่างเปี่ยมด้วยเจตฆ่า พุ่งเข้าใส่จักรพรรดิหลินทันที
“คิดว่าข้าจะกลัวเจ้ารึไง!”
จักรพรรดิหลินเบิกตากว้าง พลังปีศาจพลุ่งพล่านรอบกาย ทะยานเข้าใส่จักรพรรดิชราเช่นกัน
“เจ้าพวกมดปลวกสามตัวนั้น ฆ่าทิ้งเสียให้หมด!”
เขาทิ้งคำพูดไว้กับหุ่นเชิดขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสาม
จักรพรรดิหลินรู้ดีว่า ซูเฉิน หยางเจิ้ง และหลินลั่วเว่ยนั้นไม่ธรรมดา จึงไม่ได้สั่งให้หุ่นเชิดทั้งสามสังหา
