ยม
จักรพรรดิจื่อเวยเป็นผู้เที่ยงแท้ เผ่าพันธุ์ขนนิลเป็นเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่และลึกลับอย่างยิ่งของแดนบรรพกาล กระบี่พิชิตมารเป็นศาสตราวุธที่มีอานุภาพรุนแรงที่สุด…
“อ้อ จริงสิ จักรพรรดิปีศาจกับเจ้าแห่งผีดูดเลือดก็อยู่ข้างในเช่นกัน เป้าหมายของมันคงจะอยากอาศัยตอนที่ค่ายกลอ่อนกำลัง ทลายค่ายกล ชิงกระบี่พิชิตมารไปด้วยวิธีการบางอย่าง พวกมันจะใช้ศาสตราวุธของเผ่าพันธุ์ขนนิล เปิดเส้นทางของแดนพิศวง บุกเข้าไปด้วยวิธีนี้ จำต้องมีพลังที่จวนจะเข้าสู่ระดับแปลงจิตแล้วเท่านั้นจึงจะทำได้ ฉะนั้น มีเพียงแดนแบ่งจิตกับแดนเป็นหนึ่งเท่านั้นที่มีศัตรูเคลื่อนไหว พวกเจ้าไม่ต้องสนใจคนพวกนี้เลย ศัตรูเหล่านี้ ข้ากับเซียนพสุธามิ่งหยวนจะกำจัดให้สิ้นเอง” เซียนพสุธาเยว่อิ่งพูดเสริม
กำจัดให้สิ้น?
เมื่อได้ยินประโยคนี้ อันหลินก็เหนื่อยใจเหลือหลายอีกครั้ง
หากถามว่าเป็นเพราะอะไร…
นั่นเป็นเพราะเลือดของเขา…
สูญเปล่าน่ะสิ!
หากจักรพรรดิปีศาจและเจ้าแห่งผีดูดเลือดถูกกำจัดจนเหี้ยน เช่นนั้นนักพรตมนุษย์จะเล่นอะไรอีก คำสัญญาที่บอกว่าจะมอบแหวนมิติให้วงหนึ่ง ก็ถือเป็นโมฆะน่ะสิ
เฮ้อ ชีวิตเต็มไปด้วยความประหลาดใจจริงๆ…
จากนั้น เซียนพสุธาเยว่อิ่งก็อธิบายข้อควรระวังเกี่ยวกับแดงพิศวงอีกครั้ง
กระทั่งม่านรัตติกาลมาเยือน ดวงจันทร์ฉายเงาสะท้อนบนผิวน้ำ
แสงจันทร์ขาวผ่องสาดกระทบบ่อน้ำ คล้ายว่าจะมีดวงดาราเต็มนภาส่องสกาวอยู่ข้างใน
ทั้งห้าคนยืนอยู่เห
