นอยู่นอกประตูเงียบๆ ใบหน้าแต้มรอยยิ้ม
“อ้าว! เซียนหญิงจิ้งซิน สวัสดีตอนบ่าย!”
เนื่องด้วยจิตสำนึกของแฟนคลับตัวยง อันหลินกลับมาสดชื่นเล็กน้อย รีบกล่าวคำทักทายเป็นพัลวัน
ตงฟางเสวี่ยชูถุงอาหารในมือ พูดยิ้มๆ ว่า “อันหลิน กับเรื่องที่นายได้พบเจอ ฉันกับหลินหลินเห็นใจมาก วันนี้ก็เลยจะมาทำอาหารมาให้นายได้ลิ้มลองฝีมือของฉัน!”
โอ้พระเจ้า!
เมื่ออันหลินได้ยินประโยคนี้ น้ำตาก็รื้นขอบตาทันที
นี่เป็นความรู้สึกปลาบปลื้มใจที่สุด ไอดอลทำอาหารให้เขากับมือเชียวนะ!
ในโลกย่อมมีรักแท้!
อันหลินกวักมือเรียกตงฟางเสวี่ยกับเถียนหลิงหลิงเข้ามา
ในห้องเพรสซิเด้นท์สวีทมีครัวแยก เถียนหลิงหลิงกับตงฟางเสวี่ยทำอาหารอยู่ในครัว ส่วนอันหลินนอนพักอยู่บนเตียงเช่นเดิม
ภายในครัว ตงฟางเสวี่ยฮัมเพลงอันไพเราะ ควงมีดทำครัว เมื่อขยับมีด ก็หั่นวัตถุดิบอย่างซี่โครง พริกหยวก แครอทและอื่นๆ จนเสร็จสรรพ
ด้านเถียนหลิงหลิงก็จัดวางวัตถุดิบ ปรุงรส ยุ่งมือเป็นระวิง
…
อันหลินนอนฟังตงฟางเสวี่ยฮัมเพลงเบาๆ ดมกลิ่นหอมยั่วน้ำลายที่โชยมาจากครัว หลับตาพริ้มอย่างพออกพอใจ
…
บริเวณชานเมืองหรงเฉิง ภายในค่ายกลเคลื่อนย้ายของอารามเมฆขาว พลันก็สาดแสงสีขาวสว่างไสว
หญิงขาเรียวสวมถุงน่องสีดำ รูปร่างสูงระหงเยื้องย่างออกมา
มือซ้ายกอดตำราสีน้ำตาล สวมแว่นตากรอบสีแดง แลดูทันสมัย
ชายวัยกลางคนสวมชุดขาวโบกพลิ้ว กระบี่เหน็บข้างเอวเดินหาวหวอดๆ ตามออกมา
“เยว่อิ่ง ต่อไปพ
