ด้วย”
ราชาปีศาจทระนงทำหน้าถมึงทึง กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างปูดขึ้น กำปั้นส่องแสงสีน้ำตาล
“เอาอีก!” อันหลินตะโกนเสียงดัง เงื้อกระบี่ขึ้นจะฟันราชาปีศาจทระนงอีกครั้ง
ชื่อสุดเท่พรั่งพรูออกจากปากเขาชื่อแล้วชื่อเล่า กระบี่ปะทะกับร่างของราชาปีศาจทระนงอย่างต่อเนื่อง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ราชาปีศาจทระนงยิ่งสู้ก็ยิ่งโมโห เจ้าเด็กคนนี้อยู่แค่ระดับกายแห่งมรรคขั้นสิบ แต่อาจหาญต่อสู้กับเขา มันทำให้คนทระนงอย่างเขาทนไม่ได้!
หากว่าแค่นี้ยังพอทน ที่สำคัญกว่านั้นคือเด็กคนนั้นใช้เพลงกระบี่ที่ ต่ำตมขนาดนี้
ใช่ ทุกกระบวนท่าของเด็กคนนั้นล้วนแต่เป็นเพลงกระบี่ธรรมดาๆ ไม่น่าดูเอาเสียเลย!
หากไม่ใช่เพราะราชาปีศาจทระนงบาดเจ็บสาหัส จะถูกเด็กคนนี้รังแกเช่นนี้หรือ
เมื่อประมือกันอีกไม่กี่กระบวนท่า ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวแล้ว
“อ๊าก! เห็นข้าอ่อนแอรังแกง่ายหรือ!”
ราชาปีศาจทระนงตะโกนลั่น ระเบิดพลังของตัวเอง ปล่อยหมัดออกไปทางอันหลิน
ตูม!
พลังหมัดอันน่ากลัวก่อตัวเป็นคลื่นพลัง สะเทือนผิวดินในรัศมีห้าจั้งรอบตัวราชาปีศาจจนแตกระแหง อันหลินที่เป็นหนังหน้าไฟ[1]ก็ถูกกระแทกจนกระเด็นออกไป กระบี่หลุดร่วงออกจากมือ
อันหลินล้มหัวคะมำ กระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แผดเสียงดังลั่นว่า “สะใจ!”
ต่อมา เขาก็กำหมัดแน่น พุ่งไปหาราชาปีศาจทระนงอีกครั้ง!
ราชาปีศาจทระนงก็เบิกตากว้าง เมื่อครู่เป็นการโจมตีสุดแรงเกิดของเขาเชียวน
