วลดังมาจากปลายสาย “อันหลิน มีอะไรหรือ”
อันหลิน “พี่เฉิง เจ้ากำลังศึกษาค่ายกลอยู่ใช่ไหม พาข้าไปด้วยสิ!”
เซวียนหยวนเฉิง “ฮ่าๆ ต้องขออภัย ตอนนี้ข้าอยู่ในเรือดำน้ำเฉียนหลง ถึงร่องลึกก้นสมุทรของมหาสมุทรแปซิฟิกแล้ว จะสำรวจใต้ทะเลสองวัน ยังพาเจ้าศึกษาค่ายกลไม่ได้”
อันหลิน “…”
อันหลินวางสาย กดโทรหาสวีเสี่ยวหลาน
เสียงเอ็ดอึงดังมาจากปลายสาย “อันหลิน มีอะไรหรือ!”
อันหลิน “เสี่ยวหลาน เจ้าทำอะไรอยู่ เราไปฝึกวรยุทธ์กันเถอะ”
สวีเสี่ยวหลาน “ฮ่าๆ ข้าไม่ว่าง เจ้าลองเดาสิว่าตอนนี้ข้าอยู่ที่ไหน!”
อันหลิน “…อยู่บนโลก”
สวีเสี่ยวหลาน “ถูกแค่ครึ่งเดียว! ตอนนี้ข้าอยู่บนท้องฟ้าของโลก เฮลิคอปเตอร์สนุกมากเลยล่ะ! ฮ่าๆ…”
อันหลิน “…”
ให้ตายเถอะ! เรียกว่าทายถูกครึ่งหนึ่งได้ด้วยเหรอ
ถึงว่าเขาได้ยินเสียงดังอื้ออึงมาจากปลายเสียง ที่แท้ก็อยู่บนเฮลิคอปเตอร์นี่เอง!
อันหลินวางสายอย่างเหงาหงอย พรูลมหายใจยาว
พวกเขาสุดยอดจริงๆ คนหนึ่งขึ้นฟ้า อีกคนลงใต้ทะเล มีแต่เขาที่จมอยู่ท่ามกลางผู้คนล้นหลาม…
อันหลินคิดว่าการเลื่อนสู่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ ผ่านการบำเพ็ญเพียรด้วยตัวเอง เป็นเรื่องที่ยุ่งยากยิ่งนัก สู้กินขุมพลังสัตว์สามเม็ดเสียยังดีกว่า
ฉะนั้น การบำเพ็ญเพียรธรรมดาๆ ไม่เย้ายวนใจ
ตอนนี้เขาอยากหาคนมาประลองวิชา ฝึกฝนทักษะการต่อสู้ของตัวเอง
หาใครดีล่ะ
อันหลินเปิดวีแชทอย่างเคยชิน กดเข้ากลุ่มนักพรตทั่วโลกร่วมมือกันพิทักษ์โลก ดูสิว่
