อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานลงจากเวทีท่ามกลางเสียงปรบมือทั้งฮอลล์
ผู้ชมมองคู่รักที่เหมือนเดินออกมาจากภาพวาด ในดวงตาฉายความปรารถนาและอาลัยอาวรณ์
ผู้ชมในฮอลล์ค่อยๆ ตื่นจากภวังค์บทเพลงพระคัมภีร์เต้าจ้างเมื่อครู่นี้ ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นไม่หยุด
“เพลงนี้ชนะใจฉันไปเต็มๆ เลย”
“ถึงจะฟังเนื้อเพลงไม่ออก แต่ก็เหมือนจะฟังรู้เรื่อง ความรู้สึกพิศวงแบบนี้ ไม่สามารถอธิบายด้วยคำพูดได้…”
“เพราะมากจริงๆ ตอนนี้ทำนองยังติดอยู่ในหัวของฉันอย่างชัดเจน”
“ไม่ใช่แค่เพราะนะ ทั้งชีวิตนี้ยังไม่เคยฟังเพลงที่เพราะขนาดนี้มาก่อนเลย!”
“ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสภาพจิตใจหรือเปล่า ฟังเพลงนี้จบแล้วฉันรู้สึกสบายไปทั้งตัว…”
“นักร้องคนนั้นชื่ออันหลินใช่ไหม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาก็คือไอดอลคนที่สองของฉัน! ฉันขอเสิร์ชหาข้อมูลของเขาดูก่อน!” มีคนล้วงมือถือออกมา เปิดเข้าเสิร์ชเอนจิน ค้นหาข้อมูลของอันหลิน
“ถึงจะรู้สึกผิดต่อเสวียเสวี่ย แต่ว่านะอันหลิน ฉันติดตามนายแน่!”
“สาวสวยที่ดีดกู่ฉินก็สุดยอดมากเหมือนกัน ขอข้อมูลส่วนตัวหน่อย…”
“เชอะ ยังจะบอกว่าร้องอะแคปเปลลาอีก ทั้งๆ ที่มีกู่ฉีดบรรเลงร่วม แต่เห็นแก่ที่เสียงกู่ฉินไพเราะ จะยกโทษให้อันหลินก็แล้วกัน…”
“นักร้องที่เสวียเสวี่ยแนะนำด้วยตัวเอง ไม่ธรรมดาจริงๆ”
“เพลงนี้เซอร์ไพร์สจริงๆ แถมยังเป็นบิ๊กเซอร์ไพร์สด้วย!”
การแสดงสดในคอนเสิร์ตกระแสตอบรับดีมาก ผู้ชมทุกคนต่างก็เอ่ยคำชื่นชมของตัวเองออกมาเต็
