ซ็นก็ใช่ว่าจะไม่มีหนทาง เพียงแต่ว่าค่าตอบแทนสูงไปหน่อย…”
เถียนหลิงหลิงลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก
“ค่าตอบแทนอะไร” อันหลินมีกำลังใจขึ้นมาเล็กน้อย หันมองใบหน้าลำบากใจของคนข้างกาย
“พี่ตงฟางติดหนี้บุญคุณฉัน แม้ว่าเธอจะไม่เคยให้ลายเซ็นเลย แต่ถ้าฉันไปขอร้องละก็ เธอน่าจะยอมตกลง เพียงแต่ว่า…นายเข้าใจดี…” เถียนหลิงหลิงลูบคาง ถอนหายใจเบาๆ “หนี้บุญคุณหมดง่าย…”
อันหลินคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “หินวิญญาณยี่สิบก้อน!”
เถียนหลิงหลิงยังไม่ยอม “บอกตามตรง เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายไปกว่ารวบรวมรูปของนักพรตหญิงห้าสิบใบเลย…”
อันหลินกำลังจะพูดว่า ‘หินวิญญาณหนึ่งร้อยก่อน’ เถียนหลิงหลิงก็ชิงพูดก่อนว่า “หินวิญญาณสามสิบก้อน! ฉันจะยอมช่วยนาย!”
อันหลินกะพริบตาปริบๆ “เอ่อ…ได้!”
เมื่อเห็นอันหลินรับปาก มุมปากจิ้มลิ้มของเถียนหลิงหลิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยความกระหยิ่มใจที่มองแทบไม่ออก
คนรวยแต่โงเขลาชัดๆ… แค่ลายเซ็น เราออกโรงด้วยตัวเอง พี่ตงฟางต้องเซ็นให้อยู่แล้ว ได้หินวิญญาณจากเขาเพิ่มอีกสามสิบก้อน สะใจจริงๆ!
เมื่อเห็นเถียนหลิงหลิงรับปาก มุมปากของอันหลินก็ยกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้ามียิ้มแสยะที่มองออกได้ยาก
โลลิน้อยหลอกง่ายจริงๆ…แค่หินวิญญาณสามสิบก้อน ค่าตอบแทนของลายเซ็นคือหินวิญญาณแปดร้อยก้อน เราได้หินวิญญาณตั้งเจ็ดร้อยเจ็ดสิบก้อน สะใจจริงๆ!
สองคนที่มีเจตนาแอบแฝง ตอนนี้อารมณ์ดีไม่หยอก
เถียนหลิงหลิงเริ่มค้นหาเบาะแสของตงฟางเสวี่ย พบ
