นี
นักพรตปีศาจบางตนถูกบีบคั้นจนเหลืออด ชูกระบี่คำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่พวกอันหลิน
อันหลินเตรียมจะลงมือ ก็เห็นหวงซานซานชักปืนสีเงินปากกระบอกใหญ่ออกมา
ปัง!
กระสุนสีน้ำเงินลอยออกมา
นักพรตปีศาจคนนี้รู้สึกตัวไว ขยับหัวได้องศาเหมาะเจาะในพริบตา หลบวิถีกระสุน
กระสุนถากศีรษะของนักพรตปีศาจไป
ตูม!
กระสุนระเบิด!
แม้แต่ศีรษะของศัตรูก็หายวับไปพร้อมกัน…
อันหลินอ้าปากค้าง มองร่างที่ล้มลงไปต่อหน้าต่อตาอึ้งๆ ตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก
นี่มันกระสุนหรือระเบิดกันแน่!
หวงซานซานเป่าปากกระบอกปืนที่มีควันลอยออกมา ใบหน้างดงามเปี่ยมด้วยความไม่สบอารมณ์ “กระสุนปราณของฉัน ใช่ว่าจะหลบได้ง่ายๆ”
เอาล่ะ เยี่ยมขนาดนี้ อันหลินให้คะแนนเต็ม!
ใช้กระสุนแทนลูกระเบิด เป็นสไตล์ของหน่วยปฏิบัติการพิเศษในประเทศ
อย่าดูถูกปลาเค็มเชียวนะ ไม่แน่ว่ายามใด มันอาจจะจู่โจมคุณก็เป็นได้!
เมื่อเห็นนักพรตปีศาจยี่สิบกว่าชีวิตบนพื้นเหลือเพียงสิบกว่าคนแล้ว และกำลังเสริมของฝั่งเราคนที่เจ็บหนักที่สุด ก็บาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
อันหลินก็ไม่มีความกดดันอีกต่อไป เขาหยิบกระบี่สีทองเล่มหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ
“เอ๊ะ นักพรตจอมปลอม นายจะทำอะไรน่ะ” เถียนหลิงหลิงเห็นท่าทางของอันหลิน จึงถามอย่างสงสัย
อันหลินหันหลัง ทิ้งแผ่นหลังอันงามสง่าไว้ให้เธอ สะพายกระบี่ไว้ข้างหลัง พูดนิ่งๆ ว่า “หึๆ ตอนนี้ กรุณาเรียกฉันว่าเซียนกระบี่อันหลิน!”
เถียนหลิงหลิง “…”
อันหลินไม่พู
