ีพลังยุทธ์เพียงพอแล้ว สามารถมองออกได้ในปราดเดียว
“เรื่องนี้คุณมั่นใจได้เลย เจิ้งหงยี่คนนี้พูดคำไหนคำนั้น!”
ใบหน้าของเจิ้งหงยี่หนักแน่น จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปหาพวกอันหลิน โค้งตัวกล่าวขอโทษ “ต้องขออภัยจริงๆ ผมสั่งสอนลูกไม่ดีเอง! บทลงโทษของลูกชายทรพีของผม ไม่ทราบว่าท่านทูตทั้งหลายพอใจหรือไม่”
อันหลินพยักหน้า “พอใช้ได้ ต่อไปบอกให้ลูกชายคุณสงบเสงี่ยมหน่อย ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าสิ่งที่หัก จะเป็นขาที่สามของเขา[1]…”
แผนชั่วของเจิ้งหย่ง อันหลินจะไม่รู้ได้อย่างไร
อยากวางยาสวีเสี่ยวหลานงั้นเหรอ
ถึงเขาจะไม่มีทางทำสำเร็จ แต่แค่มีความคิดแบบนี้ อันหลินก็ให้อภัยไม่ได้แล้ว
อันหลินเห็นแก่เจิ้งหงยี่ จึงไม่ได้ลงโทษสถานหนัก
เจิ้งหงยี่ได้ฟังก็สะดุ้ง เมื่อรู้ว่าลูกชายของตัวเองรอดแล้ว ก็พูดอย่างซาบซึ้งทันทีว่า “ท่านทูตมีเมตตาปรานี ผมซาบซึ้งเป็นล้นพ้น!”
ทุกคนในงานเลี้ยงที่เห็นฉากนี้ต่างก็คิดว่าตัวเองฝันไป
มีคนตบหน้าลูกชายเขา เขาช่วยตบไม่พอ ตบเสร็จแล้วยังจะขอบคุณคนพวกนั้นอีก…
เกาเผิงก็งงไปหมดแล้ว เกือบจะทรงตัวไม่อยู่
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขาไม่เข้าใจเลย!
บางคนไม่เข้าใจ แต่บางคนที่มีไหวพริบกลับเดาออกทันที
‘เหล้าปลอมทำร้ายผู้อื่น’ ที่อันหลินเอ่ยถึง อาจจะเป็นประเด็นสำคัญของเรื่องนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าเหล้าของเจิ้งหย่งมีปัญหา
และเมื่อรู้เรื่องเหล้าปลอม วิธีการลงโทษอย่างใหญ่โตของเจิ้งหงยี่ รวมถึงการขานเรียกว่