รับโลกมนุษย์แล้ว นับว่าเป็นความสามารถที่ไม่เลวแล้ว
มีหญิงสาวผมยาวร่างสูงระหง สวมชุดดำคนหนึ่งก้าวออกมาจากกลุ่มพวกเขา
ระดับพลังยุทธ์ของหญิงสาวคนนั้นไม่ด้อย บรรลุกายแห่งมรรคขั้นเจ็ดแล้ว
เธอน่าจะเป็นผู้นำของคนกลุ่มนั้น เมื่อเห็นพวกอันหลิน แม้ใบหน้าจะมีความคลางแคลงใจ แต่กลับนิ่งสงบอย่างมาก เอ่ยปากพูดว่า “ฉันชื่อหวงซานซานหัวหน้ากลุ่มสองของหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศ ไม่ทราบว่าพวกท่านมีเหตุอันใดถึงต้องปล่อยวิชาเซียนยิ่งใหญ่ที่นี่”
“เจ้าคือหวงซานซานเองหรือ” ผู้ต้อนรับในภารกิจครั้งนี้ของอันหลินก็คือหวงซานซาน พอเขาได้ยินชื่อนี้ ก็หยิบป้ายอาญาสิทธิ์ออกมาจากแหวนมิติแล้วพูดว่า “พวกเราเป็นทูตจากสรวงสวรรค์ เดินทางมายังอารามเมฆขาว เมืองหรงเฉิง”
เมื่อหวงซานซานเห็นป้ายอันคุ้นเคย ก็ไม่มีความเคลือบแคลงใจอีก ค้อมตัวคำนับแล้วพูดว่า “ที่แท้ก็ท่านทูตเซียนมาเยือนนี่เอง ข้าน้อยต้อนรับไม่เหมาะสม หวังว่าท่านทูตเซียนจะอภัย!”
เมื่อเธอพูดจบ ผู้ติดตามเจ็ดแปดคนข้างหลังนั่นก็พากันทำความเคารพ การกระทำพร้อมเพรียงกันมาก
สำหรับเหตุผลที่พวกอันหลินโผล่มาที่นี่ ไม่ใช่อารามเมฆขาว หวงซานซานไม่มีทีท่าอยากถามเลยแม้แต่นิด กลับจัดการที่พักและอาหารการกินให้พวกเขาทันที
ทำให้พวกเซวียนหยวนเฉิงอดมองหวงซานซานคนนี้เปลี่ยนไปไม่ได้
ทูตเซียนเป็นฝ่ายปล่อยพลังเซียน เพื่อให้เธอทราบพิกัด นั่นหมายความว่าพิกัดที่ร่อนลงของพวกเขาผิดพลาด
สำหรับ
