เรือสมบัติเหินเวหาแล่นลอยอยู่เหนือหมู่เมฆ
เพื่อปิดบังร่องรอย ซูเฉินและหยานเจิ้งจึงออกจากเมืองเฟิงหลางพร้อมกัน ทั้งสองเหินฟ้าผ่านเทือกเขาเฟิงหลางเป็นพันลี้ จนกระทั่งมาหยุดที่เมืองหวงซื่อ เมืองชายแดนของราชวงศ์ต้าหลิน
ในราชวงศ์ต้าหลินเองก็มีหอการค้าว่านเป่าตั้งอยู่เช่นกัน
ทั้งคู่ขึ้นเรือสมบัติเหินเวหาจากเมืองหวงซื่อ มุ่งหน้าไปยังนครจักรพรรดิของต้าหลิน
อาณาเขตของราชวงศ์ต้าหลินกว้างใหญ่กว่าราชอาณาจักรต้าหลีมากนัก แม้จะใช้เรือสมบัติเหินเวหาจากเมืองหวงซื่อ ก็ยังต้องใช้เวลาห้าวันกว่าจะถึงนครจักรพรรดิ
ซูเฉินและหยานเจิ้งต่างก็เข้าสู่ห้องบ่มเพาะเงียบของตนเพื่อฝึกฝน
“เป็นความจริงที่หยานเจิ้งเป็นศิษย์ของนิกายเทียนเต้า แม้แผนการจะรัดกุม แต่มันก็ยังเต็มไปด้วยอันตราย! การจะสังหารปีศาจนอกแดนหาใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งปีศาจนอกแดนที่อาจมีพลังอยู่ในระดับจักรพรรดิยุทธ์!”
ในมือของซูเฉิน มีหินโลหิตมังกรสีแดงสดวาววับอยู่ เขาบิดเล่นเบาๆ พลางคิดในใจ
แม้ซูเฉินจะมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่ง แต่ในขณะนี้ก็สามารถต่อกรได้เพียงระดับราชายุทธ์เท่านั้น แม้จะมีหยานเจิ้งร่วมมือ ก็ยากนักที่จะต่อกรกับจักรพรรดิยุทธ์ได้
ช่องว่างระ
