หมื่นคนต่างก็ผ่อนคลาย ราวกับก้อนหินที่ทับอยู่บนตัวถูกยกออกไปแล้ว
ขณะนั้นเอง ก็มีคนจ้องหน้าจอแล้วตะโกนขึ้นมาว่า
“ทุกคนรีบดูนั่นสิ นั่นมันอะไรน่ะ!”
ทุกคนพากันมองไปที่หน้าจอ หลังฝุ่นควันสลายหายไป ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ ก็ทำให้พวกเขาตะลึงพรึงเพริดกันทุกคน
อานุภาพน่ากลัวเช่นนี้ อย่าว่าแต่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ แม้แต่เซียนพสุธาระดับแปลงจิตก็ทำไม่ได้!
ผ่านไปเนิ่นนาน กว่าจะมีนักเรียนตื่นจากภวังค์ตกใจ พึมพำว่า
“นี่เป็นอานุภาพของท่าเมื่อครู่นี้ของอันหลินงั้นหรือ”
คนนับไม่ถ้วนเงยหน้า มองร่างที่ยืนทะนงองอาจอยู่ตรงนั้น
ใบหน้าของเขาเรียบเฉย ชุดนักพรตสีขาวพลิ้วไหวตามแรงลม แลดูยิ่งใหญ่จับต้องไม่ได้
ใช่เขาจริงหรือ
ไม่ว่าจะเป็นหวังเสวียนจ้านที่หมดสติไปแล้ว หรือรอยแยกอันน่าพรั่นพรึงนั่น ล้วนให้ความรู้สึกเหมือนฝันแก่นักเรียนทุกคน
พานปู้อวี่ตบหน้าตัวเองอย่างแรง พูดไม่หยุดว่า “เรากำลังฝันไปแน่ๆ เราต้องไปฝันไปแน่…”
ทว่าไม่นานนัก เหล่านักเรียนก็ยอมรับความจริงข้อนี้
โบราณกล่าวไว้ว่า สิ่งที่ตาเห็นย่อมเป็นความจริง
นักเรียนหลายหมื่นคนเห็นอันหลินใช้นิ้วนั้นอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งผ่านหน้าจอ เรื่องนี้ไม่เท็จแน่นอน และพวกเขายังสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของนิ้วนั้น แม้จะมีหน้าจอขวางกั้น ทว่ามันจะเป็นเรื่องปลอมได้อีกหรือ
ด้วยเหตุนี้ แววตาของนักเรียนมากมายที่มองอันหลิน ล้วนเปล่งประกายขึ้นมาแล้ว
มีนักเรียนหญิงบางคน ใช้สายตาที่ร