่ผ่านมาข้าคือผู้แอบนำอาหารและน้ำไปให้มารดาและน้องสาวของท่าน!”
หยานเจิ้งกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ
ซูเฉินชะงักเล็กน้อยสายตาเหลือบมองไปทางซูหลิงเอ๋อร์
ซูหลิงเอ๋อร์รีบพยักหน้าแรง ๆ แล้วตอบว่า
“จริงจ้ะ พี่ใหญ่! ช่วงหลายวันนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณลุงคนนี้แอบส่งอาหารกับน้ำมาให้ ข้ากับท่านแม่ก็คงไม่รอดมาถึงตอนนี้แล้ว…!”
ดวงตาของซูเฉินเย็นลงเล็กน้อยแต่จิตสังหารยังคงปกคลุมทั่วร่างหยานเจิ้ง
“เจ้ามีเรื่องอะไรอีก?”
หยานเจิ้งรีบกล่าวด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ
“ท่านซูเฉิน…ขอถามตรง ๆ ท่านเป็นศิษย์ของเซียนหญิงลั่วเสวี่ยนใช่หรือไม่?”
แววตาของซูเฉินสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะตอบอย่างเย็นชา
“แล้วจะทำไม?”
“โปรดดูสิ่งนี้!”
ดวงตาของหยานเจิ้งสว่างวาบจากนั้นแสงสีทองก็พุ่งออกจากฝ่ามือกระบวนท่าฝ่ามือพลังลวงตาปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทำให้สวรรค์และปฐพีสะเทือนเลื่อนลั่น!
“ฝ่ามือสวรรค์! เจ้าเป็นศิษย์นิกายเทียนเต้า?”
ซูเฉินจำเคล็ดวิชานี้ได้ในทันทีมันคือ “ฝ่ามือสวรรค์” เคล็ดวิชาประจำนิกายเทียนเต้าและมีเพียงศิษย์แห่งนิกายเท่านั้น…จึงจะฝึกได้!
“ถูกต้อง! ข้าเป็นศิษย์ภายนอกนิกายเทียนเต้าเมื่อครั้งอยู่ในแคว้นจ้าว ข้าตกอยู่ในอันตรายได้รับความช่วยเหลือจากท่
