ัสหยกขาวตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเช่นกัน เขาเห็นนักเรียนมืดฟ้ามัวดิน เห็นคนแปลกหน้ามากมายที่ไม่เคยเห็น
เมื่อก่อนเป็นเพราะสำนักใหญ่เกินไป เขาไม่มีความคิดอะไรเกี่ยวกับลูกศิษย์ห้าหมื่นคน ตอนนี้ทั้งห้าหมื่นคนรวมตัวกันที่นี่ เขาถึงรับรู้ได้โดยตรงว่าเหตุการณ์เช่นนั้นน่าตะลึงขนาดไหน
แค่กลิ่นอายที่นักเรียนทั้งห้าหมื่นชีวิตแผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัว ก็ทำให้เขาเกิดความรู้สึกเหมือนอยู่ในทะเลที่มีคลื่นซัดโหมกระหน่ำแล้ว
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เสียงไพเราะเพราะพริ้งก็ดังขึ้นมาจากใจกลางจัตุรัสหยกขาว
“ตอนนี้นับจำนวนนักเรียนเสร็จสิ้นแล้ว ลำดับต่อไปขอเรียนเชิญรองอาจารย์ใหญ่อวี้หัว กล่าวเปิดพิธีกิจกรรมศึกแห่งอิสรภาพ”
อันหลินรู้ว่ารองอาจารย์ใหญ่อวี้หัวเป็นเซียนสวรรค์ระดับหวนสู่ความว่างเปล่า ได้ยินว่าเป็นผู้กุมอำนาจของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียน เรียกได้ว่างานของอาจารย์ใหญ่ มีเขาเป็นตัวแทนทั้งหมด
ส่วนอาจารย์ใหญ่ของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียน อันหลินอยู่ในสำนักแห่งนี้หลายเดือนแล้ว แต่ก็ไม่เคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขา
ได้ยินว่าอาจารย์ใหญ่มักจะวิ่งเต้นอยู่ข้างนอก นักเรียนที่โชคไม่ดี ตั้งแต่เข้าเรียนยันจบการศึกษา ไม่มีโอกาสได้พบหน้าค่าตาอาจารย์ใหญ่เลย ทำได้แค่ชื่นชมอาจารย์ใหญ่ผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเขาผ่านรูปถ่าย…
รองอาจารย์ใหญ่อวี้หัวมีคิ้วดกดำ ไว้หนวดดำสนิทเส้นหนา ดูตลกเป็นอย่างมาก
ไม่รู้เพราะอะไร เมื่อเห็นรองอาจารย์ให
