และลูกศิษย์ทุกคน จะได้รับยันต์คุ้มกันประเมินผลแพ้รบ เมื่อนักเรียนแพ้รบ ยันต์คุ้มกันจะถูกกระตุ้น ก่อตัวเป็นม่านคุ้มกัน ขัดขวางทุกการโจมตี ข้าได้ยินว่ากิจกรรมในแต่ละปี นักเรียนที่ตายมีไม่ถึงสิบคน! ผลจากการแพ้ศึกของนักเรียน ส่วนใหญ่จะบาดเจ็บเล็กน้อยไม่ก็พิการเท่านั้น…”
อันหลิน “…”
นี่หรือคือ ‘ไม่น่ากลัวขนาดนั้น’ ที่เจ้าว่าน่ะ!
อันหลินเงยหน้ามองฟ้า…
ผ่านไปนานกว่าเขาจะถามคำถามที่กังวลที่สุด “ในเมื่อมียันต์คุ้มกันแล้ว ทำไมถึงมีคนตายได้ล่ะ”
สวีเสี่ยวหลานกล่าวว่า “มีเหตุผลหลายประการทีเดียว เหตุผลแรกคือ เพราะยามที่ศิษย์ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณประมือกับศิษย์ที่มีระดับต่ำกว่า อย่างไม่บันยะบันยัง บางครั้งกระตุ้นยันต์คุ้มกันไม่ทัน นักเรียนคนนั้นเลยตาย สาเหตุที่สอง ตายเพราะคลื่นลูกหลง…สาเหตุที่สาม พลัดตกลงไปจากยอดเขาสาเหตุที่สี่ ตายเพราะเผลอกินของมีพิษเข้าไป…”
…
อันหลินยิ่งฟังก็ยิ่งผวา ศึกแห่งอิสรภาพน่ากลัวเกินไปแล้ว!
ความเกรียงไกร ประชาธิปไตย อารยธรรมและความกลมเกลียวที่ว่าล่ะ
ความเย็นเยือกปกคลุมทั่วร่าง ความคาดหวังที่มีในตอนแรก บัดนี้อันตรธานหายไปหมดแล้ว
“ในศึกแห่งอิสรภาพทุกครั้ง เป็นช่วงเวลาที่ล้างอันดับเซียนของสำนัก อาจารย์จะเรียงอันดับใหม่ ตามพฤติกรรมในกิจกรรมของลูกศิษย์ ขอแค่ติดอันดับเซียนของสำนัก ก็จะได้รับรางวัลล้ำค่านานาชนิด ฉะนั้นพวกเราพยายามเข้าเถอะ!”
สวีเสี่ยวหลานยิ้มกริ่ม ลักยิ้มจางๆ ส
