หลังการลงทะเบียนเรียนเสร็จสิ้นแล้ว อันหลินก็มาถึงหอพักที่ถูกจัดสรรให้
และครั้งนี้ เขาก็ต้องอุทานออกมาจากใจจริงอีกครั้ง
สมกับเป็นสำนักบำเพ็ญเพียรอันดับหนึ่งของแคว้นจิ่วโจว สวัสดิการดีเยี่ยม ศิษย์ใหม่ทุกคนที่เข้าเรียน ล้วนมีอาคารเล็กๆ สองชั้นเป็นของตัวเอง!
อาคารเป็นตึกที่สร้างขึ้นจากโครงสร้างไม้ ภายในมีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน
แน่นอนว่า พวกคอมพิวเตอร์ โทรทัศน์ เครื่องปรับอากาศกับเครื่องซักผ้าอย่าไปคิดถึงเฟอร์นิเจอร์ภายในบ้านส่วนใหญ่ล้วนทำขึ้นจากไม้ทั้งหมด
อันหลินคิดว่าจุดนี้สอดคล้องกับโลกที่เขาอยู่มากทีเดียว เป็นฉากบรรยายที่เจอเวลาอ่านนิยายแนวบำเพ็ญเซียน
แม้จะไม่มีอุปกรณ์สมัยใหม่ แต่แค่เข้าเรียนก็มีคฤหาสน์ส่วนตัว ในใจเขาก็พอใจมากเหมือนกัน
การจัดสรรอาคารถูกแบ่งเขตตามระดับชั้นเรียน และบ้านพักของสวีเสี่ยวหลานก็อยู่ข้างๆ อันหลิน
โบราณกล่าวว่า มือใครยาวสาวได้สาวเอา อินหลินรู้เรื่องนี้ดี กำลังแอบดีใจอยู่ในใจ
เพราะสวีเสี่ยวหลานเป็นคนใจดีมีอัธยาศัย แถมหน้าตาก็ยังสะสวย ซ้ำยังไม่ถือสาเรื่องที่เขาเป็นคนไม่เอาไหนเลยสักนิด เพื่อนที่ดีขนาดนี้จะไปหาที่ไหน
หึ เราเป็นถึงผู้ชายที่มีระบบเทพสงคราม ถูกกำหนดให้เป็นใหญ่ในวงการบำเพ็ญเซียน
สวีเสี่ยวหลาน ข้าจะพิสูจน์ตัวเอง ทำให้เจ้าชื่นชมข้าให้ได้!
เปลวไฟลุกโชนในดวงตาอันหลิน พลังก่อตัวขึ้นในจิตใจ
กายแห่งมรรคขั้นศูนย์แล้วอย่างไร เซียวเหยียนยังเป็นจักรพรรดิสงครามได้
