“ดิ้นรนจากความตายอย่างนั้นหรือ? ดูเหมือนว่าจะยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอกนะ” หลงเฉินส่ายหน้าไปมาแม้ว่าทั่วทั้งร่างจะมีบาดแผลแต่เป็นเพียงการถลอกของผิวหนังชั้นนอกเท่านั้น ทั้งที่ดูแล้วจะดูแสนสาหัสแต่กลับไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเขามากมายเท่าใด
การต่อสู้ในวันนี้ช่างยากลำบากอย่างถึงที่สุด หลงเฉินยกให้ศึกนี้เป็นความลำเค็ญที่สุดตั้งแต่กำเนิดเกิดมา แต่ย่อมไม่ใช่การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเขาอย่างแน่นอน
ขอเพียงเขาสามารถช่วงชิงโชคชะตาแห่งชีวิตกลับมาได้ หากต้องเผชิญการต่อสู้ที่คงจะดุเดือด อย่างซึ่งหน้ากันหลังจากนี้ เขาจำเป็นที่จะต้องถูกกดดันให้อยู่ในสภาวะที่เกือบจะตาย จึงจะสามารถกระตุ้นบางอย่างที่เขาต้องการขึ้นมาได้
การคิดที่จะสำเร็จในเชิงยุทธ์อย่างแท้จริงได้ จำเป็นจะต้องข้ามขีดจำกัดของความเป็นความตายไปให้ได้ก่อน มีเพียงแค่ความหวาดกลัวที่มีต่อความตายเท่านั้นที่จะสามารถทำให้คนผู้หนึ่งก้าวเดินในเส้นทางที่ยาวไกลมากขึ้น นี่เป็นชะตากรรมของยอดฝีมือที่จะเดินต่อในเส้นทางแห่งวิทยายุทธ์
