เพียงพริบตาเดียวหลงเฉินก็ได้ปะทุพลังอันไร้ขีดจำกัดครอบคลุมไปทั่วทั้งร่างกายแทรกซึมไปทุกอนูเนื้อเยื่อประดุจคลื่นยักษ์ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลอย่างไรอย่างนั้น
“ตูม”
ทั้งหมัด ทั้งฝ่ามือ ปะทะกันด้วยพลังอันแกร่งกล้าของทั้งสองฝ่าย ก่อเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่วทุกสารทิศ อานุภาพทำลายล้างอันน่าหวาดหวั่นทะลวงบรรยากาศโดยรอบให้คละคลุ้งไปด้วยเศษละออง
สายลมที่ปั่นป่วนพัดเข้าไปยังร่างของผู้คนที่เฝ้ามองอยู่ห่างจากเวทีในระยะสิบก้าวจนแทบจะยืนไม่อยู่จนต้องถดถอยออกไปนับหลายสิบก้าว พวกเขาไม่เคยพบเจอการต่อสู้ที่ดุเดือดเฉกเช่นวันนี้มาก่อน นี่เป็นพลังของมนุษย์อย่างนั้นหรือ?
บัดนี้สายลมจากการปะทะได้ถูกพัดผ่านไป ถูกแทนที่ด้วยหมอกควันที่เข้าปกคลุม ชั่วครู่ทุกสิ่งอย่างก็ได้สลายหายไปจากบรรยากาศ เผยให้เห็นเศษไม้กระจายไปทิศ เวทีแหลกลานไม่เหลือเค้าโครงเดิม ท่ามกลางพื้นที่ที่ว่างเปล่านั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยแตกร้าวดั่งใยแมงมุม
เมื่อสภาพอันยับเยินนั้นสงบลง ก็ปรากฏสองเงาร่างยืนประจันหน้ากันอยู่ หมัดและฝ่ามือยังคงผสานกัน แววตาของชายหนุ่มทั้งสองจ้องเขม็งกันอย่างเอาเป็นเอาตาย
