ฉู่เหยาพยักหน้าไปมาอย่างว่าง่าย มองไปที่ใบหน้าของหลงเฉิน ความรู้สึกอบอุ่นใจก่อเกิดขึ้นมาอยู่เต็มหัวใจ รู้สึกได้ว่าตัวเองจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว
จากนั้นหลงเฉินก็ได้หันไปโค้งคำนับให้กับไทเฮาอย่างช้าๆ แล้วเดินลงจากเวทีการประลองกลับไปยังที่ของตน ตลอดรายทางที่เขาเดินผ่านมาแทบทุกสายตาก็ได้จ้องมองมาที่เขา
โดยเฉพาะเหล่าหญิงสาวที่มองเข้ามาด้วยสายตาที่ทอประกายเจิดจ้า ท่วงท่าของหลงเฉินในวันนี้แทบทำให้พวกนางนั้นบ้าคลั่งจนถึงที่สุด ใช้ความสำเร็จเข้าตบไปที่หน้าของปรมาจารย์เว่ยชางจนทำให้พวกนางรู้สึกถึงความหาญกล้าแบบใหม่อย่างไรอย่างนั้น
หลงเฉินดึงดูดสายตาเหล่านั้นด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความภูมิใจและรอยยิ้มแห่งความปลื้มปิติที่เขาแสดงออกมาโดยไม่รู้ตัว จากการประลองที่นับได้ว่าอันตรายและไม่ยุติธรรมกลับยังสามารถพลิกขึ้นมาเอาชนะได้อย่างสะอาดหมดจด
บุคคลเช่นนี้ควรค่าแล้วที่พวกนางใฝ่ฝันและไม่เคยพบเจอมาก่อน ชายหนุ่มผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่สดใหม่ต่างจากชายอื่น ในช่วงเวลาที่หลงเฉินเดินผ่านไปนั้นก็ได้หญิงสาวบางส่วนที่เขินอายจนไม่กล้าชายตามองไปที่หลงเฉินได้เลย
