หลงเฉินยิ้มเยาะแล้วนำโอสถยื่นให้ศิษย์ผู้หลอมโอสถ การประลองหลอมโอสถเพิ่งจะสิ้นสุดลงไม่ถึงสามชั่วยามย่อมทำให้โอสถมีประสิทธิภาพอย่างสูงสุดอยู่แน่นอน จึงไม่อาจมีข้อโต้แย้งอันใดได้
“ความบริสุทธิ์มีอยู่สามในห้า โอสถของท่านหลงเฉินตรงตามหลักเกณฑ์ของโอสถระดับกลาง” ศิษย์ผู้หลอมโอสถผู้นั้นอ่านตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าปัดของเครื่องมืออีกครั้ง
“อะไรกัน?”
เซี่ยปายฉือมีใบหน้าด้านชาขึ้นมาอีกครั้ง มือไม้อ่อนระทวยจนโอสถก่อโลหิตของนางร่วงหล่นลงสู่พื้น ภายในห้วงความคิดมีแต่ความว่างเปล่าที่ขาวโพลนไปหมด ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะพ่ายแพ้ได้เช่นนี้
ไม่เพียงแค่เซี่ยปายฉือ แต่ผู้ชมทั้งหมดต่างก็ปากอ้าตาค้างไปตามกัน โดยเฉพาะเว่ยชางที่กำลังเหม่อมองตัวอักษรบนหน้าปัดของเครื่องมือตรวจสอบจนสายตาพร่ามัว
เป็นไปไม่ได้ เหตุการณ์ทุกอย่างนั้นอยู่ในสายตาของเขามาโดยตลอด แน่นอนว่าไม่อาจถูกบิดเบือนไปได้ คิดไม่ถึงเลยว่าหลงเฉินผู้นั้นจะสามารถหลอมโอสถระดับกลางที่ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งโอสถขึ้นมาได้อย่างดีเยี่ยม
