หลังจากที่องค์หญิงใหญ่ปรากฎตัวออกมาเเล้ว นางก็ได้ยื่นมือออกไปพร้อมกับร่ายเพลงกลอนขึ้น ท่วงทำนองของบทกลอนแรกได้กล่าวถึง：ผู้พิทักษ์สวรรค์เฟิงหมิง ตัวบทกลอนรองหมายถึง：ความเป็นอยู่ที่ร่มเย็นของประชาราช จนทำให้เกิดเสียงชื่นชมดังขึ้นมาจากตลอดทั่วทั้งสถานที่แห่งนี้
หลงเฉินยิ้มออกมาเล็กน้อย การเป็นองค์หญิงแห่งจักรวรรดินั้นถือได้ว่าเป็นสิ่งที่น่าเศร้ากว่าที่คนคิด พวกนางก็ไม่ต่างกับกลุ่มผีเสื้อที่มีชีวิตอยู่ภายในขวดแก้วขนาดเล็ก
มีแต่การแก่งแย่งชิงดีกันตลอดเวลา เมื่อลองคิดดูดีๆแล้ว หากว่าได้หลงเข้าไปยังวังวนนั้น ก็จะต้องกลายเป็นผู้แย่งชิงหรือไม่ก็กลายเป็นผู้ที่ถูกเหยียบจนจมดินเป็นแน่
ถ้าหากว่าแค่ถูกเหยียบย่ำก็แล้วไป แต่บางครั้งการเหยียบย่ำก็มักจะเอาให้ถึงตายกันเลยทีเดียว แม้ว่าจะไม่เคยมีความอาฆาตกันมาก่อนก็ตาม เพียงแค่คำว่าอำนาจก็ทำให้คนฆ่ากันได้แล้ว
ขณะที่หลงเฉินที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ องค์หญิงสองก็ได้ปรากฏตัวขึ้น ถึงแม้ว่าหลงเฉินที่มีฝีมือประดุจเทพเทวะ แต่ก็ไม่ทันมองเห็นตอนองค์หญิง 2 ปรากฎตัว ช่างทำให้หลงเฉินรู้สึกเสียใจ
