งอย่างมั่นคง ไม่แม้แต่จะขยับแม้แต่ก้าวเดียว!
ในแววตาของเขายังคงเต็มไปด้วย ความเย่อหยิ่งและเย็นชาสุดขั้ว!
จวินจื่อหลิงรู้ในใจอย่างชัดเจนนางมิใช่คู่ต่อสู้ของหยางซาเลยแม้แต่น้อย!
“จับนางมา!”
หยางซาชี้ไปยังจวินจื่อหลิง พร้อมกล่าวเสียงเย็น
ดูเหมือนเขาไม่ได้สนใจแม้แต่ว่าจวินจื่อหลิงคือใคร หรือเหตุใดถึงกล้ามาโจมตีเขาตราบใดที่จับตัวนางได้ ทุกอย่างก็จะกระจ่าง
เขามั่นใจในตนเองอย่างเต็มเปี่ยม!
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
ทันทีที่หยางซาออกคำสั่ง เหล่านักรบในชุดเกราะดำสายตาดุดันหลายคนก็พุ่งทะยานออกจากด้านหลังเขาแต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือในขอบเขตขุนนางยุทธ์ล้วนเป็นผู้ติดตามที่ร่วมออกศึกกับหยางซามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน!
ต่อให้ศัตรูเป็นเทพเซียนตราบใดที่หยางซาสั่งให้สังหารพวกเขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย!
“ฆ่า!”
จวินจื่อหลิงตะโกนก้อง พร้อมพุ่งทะยานขึ้นกลางเวหา
กระบี่ในมือเปล่งแสงเจิดจ้าเฉียบคมภายในชั่วพริบตาแสงกระบี่นับไม่ถ้วนก็กลายเป็นคลื่นพลังเหนือศีรษะ
“ค่ายกลกระบี่หมื่นสังหาร!”
นางชี้ปลายนิ้วขึ้นฟ้าพลันแสงกระบี่นับไม่ถ้วนพวยพุ่งราวกับแม่น้ำที่ไหลย้อนจากนภาแทงทะลวงเข้าใส่เหล่านักรบชุดเกราะดำในแนววิถีประหลาดจนยากจะหลบเลี่ยง!
นี่คือกระ
