แม้หลงเฉินจะมีสถานะเป็นถึงผู้หลอมโอสถผู้หนึ่งแล้ว แต่พวกเขาก็ยังคงไม่อาจปักใจเชื่อได้ลง ทำได้แค่เพียงคาดเดากันไปต่างๆ นานา
“เส้นรากฐานของเจ้าถือว่าไม่เลว แต่ก็ยังไม่อาจที่จะรวมพลังได้อย่างมหาศาล ที่สำคัญก็คือต้องมีพลังสภาวะขั้นต่ำรวมอยู่ด้วยจึงจะสามารถทำให้การฝึกยุทธ์ได้อย่างรวดเร็ว
เส้นรากฐานของเจ้ามีจุดด่างพร้อยส่วนหนึ่ง ด้วยเหตุนี้หากต้องการทะลวงเข้าสู่ระดับขอบเขตเปลี่ยนเส้นเอ็น จะต้องเพิ่มระดับความแข็งแกร่งขึ้นอีกมาก
ข้าจะกลับไปหลอมโอสถรวมแกนพลังมาให้ แม้จะไม่ช่วยให้จุดด่างพร้อยนั้นหายไปได้ทั้งหมด แต่ก็จะทำให้เจ้าสามารถที่จะทะลวงเข้าสู่ระดับขอบเขตเปลี่ยนเส้นเอ็นได้ง่ายขึ้น” หลงเฉินกล่าว
“หลงเฉิน วาจาช่างคมนัก ข้าจะไม่กล่าวให้มากความอีกแล้ว ขอเพียงเจ้าเอ่ยวาจาออกมา ข้าก็พร้อมจะมอบชีวิตให้เจ้า” ซือเฟิงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“เป็นสหายกัน ต้องกล่าวคำพูดแทงใจดำถึงเพียงนี้เชียวหรือ เอ๋ นั่นมันอะไรกัน?”