“ขอเรียนถามว่าท่านใช่คุณชายหลงเฉินหรือไม่?”
ทันใดนั้นเองก็ได้มีชายหนุ่มวัยกลางคน ผู้ที่มีใบหน้ากระจ่างใสปรากฏกายขึ้นมายังเบื้องหน้าของ เขาประสานมือและโค้งคารวะอย่างสุภาพ
“เป็นข้าเอง”
หลงเฉินเลิกคิ้วขึ้นด้วยความฉงนสงสัย เขาแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักมักคุ้นกับชายผู้นี้มาก่อน
“เยี่ยมเลย ข้านั้นได้รับคำสั่งมาจากองค์เหนือหัวให้ส่งมอบสาสน์ฉบับหนึ่งแก่ท่าน” ชายวัยกลางคนที่มีใบหน้ากระจ่างใสได้กล่าวขึ้นมาด้วยถ้อยคำที่สุภาพ
“เรื่องเป็นเช่นนี้ ท่านอาจจะจำข้าไม่ได้ ข้านั้นเป็นผู้ปกครองภายในหมู่ตึกฮวาหวิน ใคร่ขอเรียนเชิญท่านเพื่อเข้าร่วมงานประมูลที่จัดขึ้นปีละครั้งของพวกเรา”
หลงเฉินเริ่มเข้าใจขึ้นมาได้บ้างแล้ว สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ซ่อนเร้นบางอย่างของภารกิจใหม่ที่เพิ่งเพิ่มเข้ามา ผู้ปกครองอันใดกัน ไม่ใช่แค่เพียงผู้ที่คอยวิ่งตามหาแขกเข้างานเท่านั้นหรอกหรือ
หลงเฉินนั้นย่อมทราบเป็นอย่างดีอยู่แล้วเกี่ยวกับหมู่ตึกฮวาหวิน เพราะที่แห่งนั้นเป็นสถานที่เพื่อการประมูลอันมีชื่อเสียงเลื่องลือที่สุดของจักรวรรดิเฟิงหมิง ถือได้ว่าเป็นอีกสถานที่ที่มีอิทธิพลแห่งหนึ่งก็ว่าได้
