“นายน้อยซูเฉิน เจ้าไม่ควรกลับมาเลย…”
หลินชวนมองซูเฉินที่อยู่เบื้องหน้าแล้วถอนหายใจเบา ๆ
แม้เขาจะมีพลังบ่มเพาะในระดับจ้าวยุทธ์ขั้นสูงสุด แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ทว่าไอสังหารจาก หอกฟางเทียนฮวาจี ยังคงแผ่ออกจากร่างของเขาอย่างรุนแรง
“ซูเฉิน…ข้า…ข้าเสียใจ…ข้าไม่อาจปกป้องแม่ของเจ้าได้!”
สายตาของ หลิวเหวินหยาน เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวด เขาเอ่ยกับซูเฉินด้วยน้ำเสียงราวกับคนแบกหินพันก้อนไว้บนบ่า
“เกิดอะไรขึ้น บอกข้ามาให้หมด!”
สีหน้าของซูเฉินสงบนิ่ง แต่ในน้ำเสียงนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบอย่างสุดขั้ว จนผู้คนโดยรอบรู้สึกหนาวสั่นในกระดูก
“เรื่องเป็นเช่นนี้… ในวันนั้น เจ้าได้สังหารเล่ยหมิงในแดนลับเขาอู่หลง หลังจากนั้น จักรพรรดิยุทธ์เล่ยตงอู๋ ก็ออกคำสั่งล่าหัวเจ้า จากนั้น ราชวงศ์ต้าหลิน ก็ส่งคนตามล่าเจ้าด้วยเช่นกัน…”
หลินชวนเริ่มเล่าเรื่องอย่างช้า ๆ
หลังจาก เล่ยตง ออกคำสั่งล่าหัว โลกแห่ง ดินแดนต้าหลิน ก็สั่นสะเทือนทันที
แม้ทุกคนจะรู้ว่า ซูเฉิน มีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว แต่สมบัติและของล้ำค่าที่เขามีอยู่ ก็ยั่วยวนผู้คนมากพอให้เสี่ยงชีวิตเข้ามาไล่ล่าเขา
และในจำนวนนั้น…ก็รวมถึง ราชวงศ์ต้าหลิน ด้วย!
ราชวงศ์ต
