ตูม!
เตาหลอมโอสถสั่นไหวไปมา จากนั้นก็สงบลงเป็นปกติ ฝาครอบถูกเปิดออก โอสถทั้งเก้าเม็ดเรียงรายอยู่ภายในเตา
กลิ่นหอมจากโอสถโชยออกมาปะทะเข้ากับใบหน้า มันซึมลึกเข้าไปจนถึงจิตวิญญาณ ในตอนนี้ใบหน้าของหลงเฉินปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาแล้ว
เขายื่นมือเข้าไปหยิบยาโอสถเม็ดหนึ่งออกมา ยาโอสถเม็ดนั้นราบเรียบกลมมนสว่าง อีกทั้งรอบๆยังมีชั้นแสงบางๆปรากฎขึ้นมาชั้นหนึ่ง
“แม้ว่าลวดลายของโอสถจะบางไปสักนิด สีสันก็ยังไม่สดใสถึงจุดอิ่มตัว ซึ่งหมายความว่าฤกธิ์ยาในโอสถได้สูญเสียไปส่วนหนึ่ง แต่ก็ยังถือได้ว่าเป็นยาโอสถที่จัดอยู่ในระดับกลาง”
นี่คือยาโอสถที่หลงเฉินหลอมออกมาเป็นครั้งแรก การจะเพิ่มระดับของยาโอสถได้นั้นจะเกี่ยวข้องกับทั้งเตาโอสถ เพลิงโอสถ พลังแห่งจิตวิญญาณและอีกหลายๆปัจจัยที่ไม่อาจจะขาดไปได้แม้แต่อย่างเดียว
พลังจิตวิญญาณของหลงเฉินในตอนนี้ถือได้ว่าไม่มีปัญหาแต่อย่างไร แต่เตาโอสถกลับแย่ไปซักหน่อย ส่วนเพลิงโอสถก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
